شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٧٠٢

[ رفتن اسفنديار به رويين دژ به جامهء بازارگان ]

شتر بار بنهاد و خود رفت پيش * كه تا چون كند تيز بازار خويش

يكى طاس پر گوهر شاهوار * ز دينار چندى ز بهر نثار

كه بر تافتش ساعد و آستين * يكى اسپ و دو جامه ديباى چين

بران طاس پوشيده تايى حرير * حرير از بر وزير مشك و عبير

بنزديك ارجاسپ شد چاره جوى * بديبا بياراسته رنگ و بوى

چو ديدش فرو ريخت دينار و گفت * كه با شهر ياران خرد باد جفت

يكى مردم اى شاه بازارگان * پدر ترك و مادر ز آزادگان

ز توران بخرّم بايران برم * و گر سوى دشت دليران برم

يكى كاروانى شتر با منست * ز پوشيدنى جامه‌هاى نشست

هم از گوهر و افسر و رنگ و بوى * فروشنده‌ام هم خريدار جوى

ببيرون دژ كاله بگذاشتم * جهان در پناه تو پنداشتم

اگر شاه بيند كه اين كاروان * بدروازهء دژ كشد ساروان

ببخت تو از هر بد ايمن شوم * بدين سايهء مهر تو بغنوم

چنين داد پاسخ كه دل شاد دار * ز هر بد تن خويش آزاد دار

نيازاردت كس بتوران زمين * همان گر گرايى بما چين و چين

بفرمود پس تا سراى فراخ * بدژ بر يكى كلبه در پيش كاخ

برويين دژ اندر مر او را دهند * همه بارش از دشت بر سر نهند

بسازد بران كلبه بازارگاه * همى دارش ايمن اندر پناه

برفتند و صندوقها را به پشت * كشيدند و ماهار اشتر بمشت

يكى مرد بخرد بپرسيد و گفت * كه صندوق را چيست اندر نهفت

كشنده به دو گفت ما هوش خويش * نهاديم ناچار بر دوش خويش

يكى كلبه برساخت اسفنديار * بياراست همچون گل اندر بهار

ز هر سو فراوان خريدار خاست * بران كلبه بر تيز بازار خاست

ببود آن شب و بامداد پگاه * ز ايوان دوان شد بنزديك شاه

ز دينار و ز مشك و ديبا سه تخت * همى برد پيش اندرون نيكبخت

بيامد ببوسيد روى زمين * بر ارجاسپ چندى بكرد آفرين

چنين گفت كاين مايه ور كاروان * همى راندم تيز با ساروان

به دو اندرون ياره و افسرست * كه شاه سر افراز را درخورست

بگويد بگنجور تا خواسته * ببيند همه كلبه آراسته

اگر هيچ شايسته بيند بگنج * بيارد همانا ندارد برنج

پذيرفتن از شهريار زمين * ز بازارگان پوزش و آفرين

بخنديد ارجاسپ و بنواختش * گرانمايه تر پايگه ساختش

چه نامى به دو گفت خرّاد نام * جهانجوى با رادى و شادكام

بخرّاد گفت اى رد زادمرد * برنجى همى گرد پوزش مگرد

ز دربان نبايد ترا بار خواست * بنزد من آى آنگهى كت هواست

ازان پس بپرسيدش از رنج راه * ز ايران و توران و كار سپاه

چنين داد پاسخ كه من ماه پنج * كشيدم به راه اندرون درد و رنج