شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٩٤

[ خوان چهارم كشتن اسفنديار زن جادو را ]

سپه را همه بر پشوتن سپرد * يكى جام زرّين پر از مى ببرد

يكى ساخته نيز تنبور خواست * همى رزم پيش آيدش سور خواست

يكى بيشه‌يى ديد همچون بهشت * تو گفتى سپهر اندر و لاله كشت

نديد از درخت اندر و آفتاب * بهر جاى بر چشمه‌يى چون گلاب

فرود آمد از بارگى چون سزيد * ز بيشه لب چشمه‌يى برگزيد

يكى جام زرّين به كف بر نهاد * چو دانست كز مى دلش گشت شاد

همانگاه تنبور را برگرفت * سراييدن و ناله اندر گرفت

همى گفت بد اختر اسفنديار * كه هرگز نبيند مى و ميگسار

نبيند جز از شير و نر اژدها * ز چنگ بلاها نيابد رها

نيابد همى زين جهان بهره‌يى * بديدار فرّخ پرى چهره‌يى

بيابم ز يزدان همى كام دل * مرا گر دهد چهرهء دلگسل

به بالا چو سرو و چو خورشيد روى * فروهشته از مشك تا پاى گل

زن جادو آواز اسفنديار * چو بشنيد شد چون گل اندر بهار

چنين گفت كامد هژبرى بدام * ابا جامه و رود و پر كرده جام

پر آژنگ رويى بىآيين و زشت * بدان تيرگى جادويها نوشت

بسان يكى ترك شد خوب روى * چو ديباى چينى رخ از مشك موى

بيامد بنزديك اسفنديار * نشست از بر سبزه و جويبار

جهانجوى چون روى او را بديد * سرود و مى و رود برتر كشيد

چنين گفت كاى دادگر يك خداى * بكوه و بيابان توى رهنماى

بجستم هم اكنون پرى چهره‌يى * بتن شهره‌يى زو مرا بهره‌يى

بداد آفرينندهء داد و راد * مرا پاك جام و پرستنده داد

يكى جام پر بادهء مشك بوى * به دو داد تا لعل گرددش روى

يكى نغز پولاد زنجير داشت * نهان كرده از جادو آژير داشت

ببازوش در بسته بد زردهشت * بگشتاسپ آورده بود از بهشت

بدان آهن از جان اسفنديار * نبردى گمانى ببد روزگار

بينداخت زنجير در گردنش * بران سان كه نيرو ببرد از تنش

زن جادو از خويشتن شير كرد * جهانجوى آهنگ شمشير كرد

به دو گفت بر من نيارى گزند * اگر آهنين كوه گردى بلند

بياراى زان سان كه هستى رخت * بشمشير يازم كنون پاسخت

بزنجير شد گنده پيرى تباه * سر و موى چون برف و رنگى سياه

يكى تيز خنجر بزد بر سرش * مبادا كه بينى سرش گر برش

چو جادو بمرد آسمان تيره گشت * بران سان كه چشم اندران خيره گشت

يكى باد و گردى بر آمد سياه * بپوشيد ديدار خورشيد و ماه

به بالا بر آمد جهانجوى مرد * چو رعد خروشان يكى نعره كرد

پشوتن بيامد همى با سپاه * چنين گفت كاى نامبردار شاه

نه با زخم تو پاى دارد نهنگ * نه ترك و نه جادو نه شير و پلنگ

بگيتى بماناد يل سرفراز * جهان را به مهر تو بادا نياز