شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٨٧

[ فرستادن گشتاسپ اسفنديار را بار ديگر به جنگ افراسياب ]

بارجاسپ گفتند كاسفنديار * برزم اندرون بود با گرگسار

ز تيغ دليران هوا شد بنفش * نه پيداست آن گرگ پيكر درفش

غمى شد دل ارجاسپ را زان شگفت * هيون خواست و راه بيابان گرفت

خود و ويژگان بر هيونان مست * برفتند و اسپان گرفته بدست

سپه را بران رزمگه بر بماند * خود و مهتران سوى خلّخ براند

خروشى بر آمد ز اسفنديار * بلرزيد ز آواز او كوه و غار

بايرانيان گفت شمشير جنگ * مداريد خيره گرفته بچنگ

نيام از دل و خون دشمن كنيد * ز تورانيان كوه قارن كنيد

بيفشارد ران لشكر كينه خواه * سپاه اندر آمد بپيش سپاه

به خون غرق شد خاك و سنگ و گيا * بگشتى به خون گر بدى آسيا

همه دشت پا و بر و پشت بود * بريده سر و تيغ در مشت بود

سواران جنگى همى تاختند * بكالا گرفتن نپرداختند

چو تركان شنيدند كارجاسپ رفت * همى پوستشان بر تن از غم بكفت

كسى را كه بد باره بگريختند * دگر تيغ و جوشن فرو ريختند

بزنهار اسفنديار آمدند * همه ديده چون جويبار آمدند

بريشان ببخشود زور آزماى * از ان پس نيفگند كس را ز پاى

ز خون نيا دل بىآزار كرد * سرى را بريشان نگهدار كرد

خود و لشكر آمد بنزديك شاه * پر از خون برو تيغ و رومى كلاه

ز خون در كفش خنجر افسرده بود * بر و كتفش از جوشن آزرده بود

بشستند شمشير و كفّش بشير * كشيدند بيرون ز خفتانش تير

به آب اندر آمد سر و تن بشست * جهانجوى شادان دل و تن درست

يكى جامهء سوكواران بخواست * بيامد بر داور داد و راست

نيايش همى كرد خود با پدر * بران آفرينندهء دادگر

يكى هفته بر پيش يزدان پاك * همى بود گشتاسپ با درد و باك

بهشتم بجا آمد اسفنديار * بيامد بدرگاه او گرگسار

ز شيرين روان دل شده نااميد * تن از بيم لرزان چو از باد بيد

به دو گفت شاها تو از خون من * ستايش نيابى بهر انجمن

يكى بنده باشم بپيشت بپاى * هميشه بنيكى ترا رهنماى

بهر بد كه آيد زبونى كنم * برويين دژت رهنمونى كنم

بفرمود تا بند بر دست و پاى * ببردند بازش بپرده سراى

بلشكرگه آمد كه ارجاسپ بود * كه ريزندهء خون لهراسپ بود

ببخشيد زان رزمگه خواسته * سوار و پياده شد آراسته

سران و اسيران كه آورده بود * بكشت آن كزو لشكر آزرده بود

[ فرستادن گشتاسپ اسفنديار را بار ديگر به جنگ افراسياب ]

[ فرستادن گشتاسپ اسفنديار را بار ديگر به جنگ افراسياب ]

ازان پس بيامد بپرده سراى * ز هر گونه انداخت با شاه راى

ز لهراسپ و ز كين فرشيدورد * ازان نامداران روز نبرد

به دو گفت گشتاسپ كاى زورمند * تو شادانى و خواهرانت ببند