شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٨٦

[ رسيدن اسفنديار بر كوه به نزد گشتاسپ ]

خود ويژگان بر هيونان مست * بسازيم باهستگى راه جست

چو اسفنديار از ميان دو صف * چو پيل ژيان بر لب آورده كف

همى گشت برسان گردان سپهر * بچنگ اندرون گرزهء گاو چهر

تو گفتى همه دشت بالاى اوست * روانش همى در نگنجد به پوست

خروش آمد و نالهء كرّ ناى * برفتند گردان لشكر ز جاى

تو گفتى ز خون بوم دريا شدست * ز خنجر هوا چون ثريّا شدست

گران شد ركيب يل اسفنديار * بغريد با گرزهء گاوسار

بيفشارد بر گرز پولاد مشت * ز قلب سپه گرد سيصد بكشت

چنين گفت كز كين فرشيدورد * ز دريا بر انگيزم امروز گرد

ازان پس سوى ميمنه حمله برد * عنان بارهء تيزتگ را سپرد

صد و شست گرد از دليران بكشت * چو كهرم چنان ديد بنمود پشت

چنين گفت كاين كين خون نياست * كزو شاه را دل پر از كيمياست

عنان را بپيچيد بر ميسره * زمين شد چو درياى خون يك سره

بكشت از دليران صد و شست و پنج * همه نامداران با تاج و گنج

چنين گفت كاين كين آن سى و هشت * گرامى برادر كه اندر گذشت

چو ارجاسپ آن ديد با گرگسار * چنين گفت كز لشكر بىشمار

همه كشته شد هرك جنگى بدند * به پيش صف اندر درنگى بدند

ندانم تو خامش چرا مانده‌اى * چنين داستانها چرا رانده‌اى

ز گفتار او تيز شد گرگسار * بيامد بپيش صف كارزار

گرفته كمان كيانى بچنگ * يكى تير پولاد پيكان خدنگ

چو نزديك شد راند اندر كمان * بزد بر بر و سينهء پهلوان

ز زين اندر آويخت اسفنديار * بدان تا گمانى برد گرگسار

كه آن تير بگذشت بر جوشنش * بخست آن كيانى بر روشنش

يكى تيغ الماس‌گون بركشيد * همى خواست از تن سرش را بريد

بترسيد اسفنديار از گزند * ز فتراك بگشاد پيچان كمند

بنام جهان آفرين كردگار * بينداخت بر گردن گرگسار

ببند اندر آمد سر و گردنش * به خاك اندر افگند لرزان تنش

دو دست از پس پشت بستش چو سنگ * گروه زد به گردن برش پالهنگ

بلشكرگه آوردش از پيش صف * كشان و ز خون بر لب آورده كف

فرستاد بدخواه را نزد شاه * بدست همايون زرّين كلاه

چنين گفت كاين را بپرده سراى * ببند و بكشتن مكن هيچ راى

كنون تا كرا بر دهد كردگار * كه پيروز گردد ازين كارزار

و زان جايگه شد بآوردگاه * بجنگ اندر آورد يك سر سپاه

بر انگيختند آتش كارزار * هوا تيره‌گون شد ز گرد سوار

چو ارجاسپ پيكار زان گونه ديد * ز غم پست گشت و دلش بر دميد

بجنگاوران گفت كهرم كجاست * درفشش نه پيداست بر دست راست

همان تيغ زن كندر شيرگير * كه بگذاشتى نيزه بر كوه و تير