شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٧٩

[ كشته شدن گشتاسپ از ارجاسپ ]

جهان ديده جاماسپ را پيش خواند * ز اختر فراوان سخنها براند

به دو گفت كز گردش آسمان * بگوى آنچ دانى و پنهان مهان

كه باشد بدين بد مرا دستگير * ببايدت گفتن همه ناگزير

چو بشنيد جاماسپ بر پاى خاست * به دو گفت كاى خسرو داد و راست

اگر شاه گفتار من بشنود * بدين گردش اختران بگرود

بگويم به دو هرچ دانم درست * ز من راستى جوى شاها نخست

به دو گفت شاه آنچ دانى بگوى * كه هم راست گويى و هم راه جوى

به دو گفت جاماسپ كاى شهريار * سخن بشنو از من يكى هوشيار

تو دانى كه فرزندت اسفنديار * همى بند سايد ببد روزگار

اگر شاه بگشايد او را ز بند * نماند برين كوهسار بلند

به دو گفت گشتاسپ كاى راستگوى * بجز راستى نيست ايچ آرزوى

بجاماسپ گفت اى خردمند مرد * مرا بود از آن كار دل پر ز درد

كه او را ببستيم بران بزمگاه * بگفتار بد خواه و او بىگناه

همانگاه من زان پشيمان شدم * دلم خسته بد سوى درمان شدم

گر او را ببينم برين رزمگاه * به دو بخشم اين تاج و تخت و كلاه

كه يا رد شدن پيش آن ارجمند * رهاند مران بىگنه را ز بند

به دو گفت جاماسپ كاى شهريار * منم رفتنى كاين سخن نيست خوار

بجاماسپ شاه جهاندار گفت * كه با تو هميشه خرد باد جفت

برو و ز منش ده فراوان درود * شب تيره ناگاه بگذر ز رود

بگويش كه آن كس كه بيداد كرد * بشد زين جهان با دل پر ز درد

اگر من برفتم بگفت كسى * كه بهره نبودش ز دانش بسى

چو بيداد كردم بسيچم همى * و ز آن كردهء خويش پيچم همى

كنون گر بيابى دل از كينه پاك * سر دشمنان اندر آرى به خاك

و گر نه شد اين پادشاهى و تخت * ز بن بر كنند اين كيانى درخت

چو آيى سپارم ترا تاج و گنج * ز چيزى كه من گرد كردم برنج

بدين گفته يزدان گواى منست * چو جاماسپ كو رهنماى منست

بپوشيد جاماسپ توزى قباى * فرود آمد از كوى بىرهنماى

بسر بر نهاده كلاه دو پر * بر آيين تركان ببسته كمر

يكى اسپ تركى بياورد پيش * ابر اسپ آلت ز اندازه بيش

نشست از بر باره و آمد به زير * كه بد مرد شايسته بر سان شير

هر انكس كه او را بديدى به راه * بپرسيدى او را ز توران سپاه

بآواز تركى سخن راندى * بگفتى بدان كس كه او خواندى

ندانستى او را كسى حال و كار * بگفتى بتركى سخن هوشيار

همى راند باره بكردار باد * چنين تا بيامد بر شاه زاد

خرد يافته چون بيامد بدشت * شب تيره از لشكر اندر گذشت

چو آمد بنزد دژ گنبدان * رهانيد خود را ز دست بدان