شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٧٧

[ آگاه شدن گشتاسپ از كشته شدن لهراسب و سپاه كشيدن سوى بلخ ]

كنون پشت گشتاسپ زو شد تهى * بپيچيد ز ديهيم شاهنشهى

از انجا ببلخ اندر آمد سپاه * جهان شد ز تاراج و كشتن سياه

نهادند سر سوى آتشكده * بران كاخ و ايوان زر آژده

همه زند و استش همى سوختند * چه پر مايه‌تر بود بر توختند

از ايرانيان بود هشتاد مرد * زبانشان ز يزدان پر از ياد كرد

همه پيش آتش بكشتندشان * ره بندگى بر نوشتندشان

ز خونشان بمرد آتش زردهشت * ندانم جزا جايشان جز بهشت

[ آگاه شدن گشتاسپ از كشته شدن لهراسب و سپاه كشيدن سوى بلخ ]

[ آگاه شدن گشتاسپ از كشته شدن لهراسب و سپاه كشيدن سوى بلخ ]

زنى بود گشتاسپ را هوشمند * خردمند و ز بد زبانش ببند

ز آخُر چمان باره‌يى بر نشست * بكردار تركان ميان را ببست

از ايران ره سيستان برگرفت * از آن كارها مانده اندر شگفت

نخفتى به منزل چو برداشتى * دو روزه بيك روزه بگذاشتى

چنين تا بنزديك گشتاسپ شد * به آگاهئ درد لهراسپ شد

به دو گفت چندين چرا ماندى * خود از بلخ بامى چرا راندى

سپاهى ز تركان بيامد ببلخ * كه شد مردم بلخ را روز تلخ

همه بلخ پر غارت و كشتن است * از ايدر ترا روى برگشتن است

به دو گفت گشتاسپ كين غم چراست * بيك تاختن درد و ماتم چراست

چو من با سپاه اندر آيم ز جاى * همه كشور چين ندارند پاى

چنين پاسخ آورد كاين خود مگوى * كه كارى بزرگ آمدستت به روى

شهنشاه لهراسپ را پيش بلخ * بكشتند و شد بلخ را روز تلخ

همان دختران را ببردند اسير * چنين كار دشوار آسان مگير

اگر نيستى جز شكست هماى * خردمند را دل نرفتى ز جاى

و زان جا بنوشاذر اندر شدند * رد و هيربد را بهم بر زدند

ز خونشان فروزنده آذر بمرد * چنين كار را خوار نتوان شمرد

دگر دختر شاه به آفريد * كه باد هوا هرگز او را نديد

بخوارى ورا زار برداشتند * برو ياره و تاج نگذاشتند

چو بشنيد گشتاسپ شد پر ز درد * ز مژگان بباريد خوناب زرد

بزرگان ايرانيان را بخواند * شنيده سخن پيش ايشان براند

نويسندهء نامه را خواند شاه * بينداخت تاج و بپردخت گاه

سواران پراگنده بر هر سوى * فرستاد نامه بهر پهلوى

كه يك تن سر از گل مشوريد پاك * مداريد باك از بلند و مغاك

ببردند نامه بهر كشورى * كجا بود در پادشاهى سرى

چو آگاه گشتند يك سر سپاه * برفتند با گرز و رومى كلاه

همه يك سره پيش شاه آمدند * بران نامور بارگاه آمدند

چو گشتاسپ ديد آن سپه بر درش * سواران جنگاور از كشورش

درم داد و ز سيستان بر گرفت * سوى بلخ بامى ره اندر گرفت

چو بشنيد ارجاسپ كامد سپاه * جهاندار گشتاسپ با تاج و گاه