شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٦٨

[ باز آمدن گشتاسپ به بلخ ]

بگرديد بر گرد آن رزمگاه * بكوه و بيابان و بر دشت و راه

از ايرانيان كشته بد سى هزار * از آن هفتصد سر كش و نامدار

هزار و چل از نامور خسته بود * كه از پاى پيلان بدر جسته بود

و زان ديگران كشته بد صد هزار * هزار و صد و شست و سه نامدار

ز خسته بدى سه هزار و دويست * برين جاى بر تا توانى مه ايست

[ باز آمدن گشتاسپ به بلخ ]

[ باز آمدن گشتاسپ به بلخ ]

كى نامبردار فرخنده شاه * سوى گاه باز آمد از رزمگاه

ببستور گفتا كه فردا پگاه * سوى كشور نامور كش سپاه

بيامد سپهبد هم از بامداد * بزد كوس و لشكر بنه برنهاد

بايران زمين باز كردند روى * همه خيره دل گشته و جنگجوى

همه خستگان را ببردند نيز * نماندند از خواسته نيز چيز

بايران زمين باز بردندشان * بدانا پزشكان سپردندشان

چو شاه جهان باز شد باز جاى * بپور مهين داد فرّخ هماى

سپه را ببستور فرخنده داد * عجم را چنين بود آيين و داد

بدادش از آزادگان ده هزار * سواران جنگى و نيزه‌گزار

بفرمود و گفت اى گو رزمساز * يكى بر پى شاه توران بتاز

بايتاش و خلّج‌ستان بر گذر * بكش هرك يا بى بكين پدر

ز هر چيز بايست بردش به كار * بدادش همه بىمر و بىشمار

هم آنگاه بستور برد آن سپاه * وُ شاه جهان را بر تخت و گاه

نشست و كيى تاج بر سر نهاد * سپه را همه يك سره بار داد

در گنج بگشاد و ز خواسته * سپه را همه كرد آراسته

سران را همه شهرها داد نيز * كسى را نماند هيچ ناداده چيز

كرا پادشاهى سزا بد بداد * كرا پايه بايست پايه نهاد

چو اندر خور كارشان داد ساز * سوى خانهاشان فرستاد باز

خراميد برگاه و باره ببست * بكاخ شهنشاهى اندر نشست

بفرمود تا آذر افروختند * برو عود و عنبر همى سوختند

زمينش بكردند از زرّ پاك * همه هيزمش عود و عنبرش خاك

همه كاخ را كام اندام كرد * پسش خان گشتاسپيان نام كرد

بفرمود تا بر در گنبدش * بدادند جاماسپ را موبدش

سوى مرز دارانش نامه نوشت * كه ما را خداوند يافه نهشت

شبان شده تيره مان روز كرد * كيان را بهر جاى پيروز كرد

بنفرين شد ارجاسپ ناآفرين * چنين است كار جهان آفرين

چو پيروزى شاهتان بشنويد * گزيتى بآذرپرستان دهيد

چو آگاه شد قيصر آن شاه روم * كه فرّخ شد آن شاه و ارجاسپ شوم

فرسته فرستاد با خواسته * غلامان و اسپان آراسته

شه بت‌پرستان و رايان هند * گزينش بدادند شاهان سند