شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٦٦

[ گريختن ارجاسپ از كارزار ]

كه نزد من آمد زرير از نخست * برين سان همى تاخت باره نخست

كجا رفت آن بيدرفش گزين * هم اكنون سوى منش خوانيد هين

بخواندند و آمد دمان بيدرفش * گرفته بدست آن درفش بنفش

نشسته بران بارهء خسروى * بپوشيده آن جوشن پهلوى

خراميد تا پيش لشكر ز شاه * نگهبان مرز و نگهبان گاه

گرفته همان تيغ زهر آبدار * كه افگنده بد آن زرير سوار

بگشتند هر دو بژوپين و تير * سر جادوان ترك و پور زرير

پس آگاه كردند زان كارزار * پس شاه را فرّخ اسفنديار

همى تاختش تا بديشان رسيد * سر جادوان چون مر او را بديد

بر افگند اسپ از ميان نبرد * بدانست كش بر سر افتاد مرد

بينداخت آن زهر خورده به روى * مگر كش كند زشت رخشنده روى

نيامد برو تيغ زهر آبدار * گرفتش همان تيغ شاه استوار

زدش پهلوانى يكى بر جگر * چنان كز دگر سو برون كرد سر

چو آهو ز باره در افتاد و مرد * بديد از كيان زادگان دستبرد

فرود آمد از باره اسفنديار * سليح زرير آن گزيده سوار

ازان جادوى پير بيرون كشيد * سرش را ز نيمه تن اندر بريد

نكو رنگ بارهء زرير و درفش * ببرد و سر بىهنر بيدرفش

سپاه كيان بانگ برداشتند * همى نعره از ابر بگذاشتند

كه پيروز شد شاه و دشمن فگند * بشد باز آورد اسپ سمند

شد آن شاهزاده سوار دلير * سوى شاه برد آن سمند زرير

سر پير جادوش بنهاد پيش * كشنده بكشت اينت آيين و كيش

[ گريختن ارجاسپ از كارزار ]

[ گريختن ارجاسپ از كارزار ]

چو باز آوريد آن گرانمايه كين * بر اسپ زريرى بر افگند زين

خراميد تا زان بآوردگاه * بسه بهره كرد آن كيانى سپاه

از آن سه يكى را ببستور داد * دگر آن سپهدار فرخ نژاد

دگر بهره را بر برادر سپرد * بزرگان ايران و مردان گرد

سيم بهره را سوى خود باز داشت * كه چون ابر غرّنده آواز داشت

چو بستور فرخنده و پاك تن * دگر فرش آورد شمشير زن

بهم ايستادند از پيش اوى * كه لشكر شكستن بدى كيش اوى

هميدون ببستند پيمان برين * كه گر تيغ دشمن بدرّد زمين

نگرديم يك تن ازين جنگ باز * نداريم زين بدكنان چنگ باز

بر اسپان بكردند تنگ استوار * برفتند يكدل سوى كارزار

چو ايشان فگندند اسپ از ميان * گوان و جوانان ايرانيان

همه يك سر از جاى برخاستند * جهان را بجوشن بياراستند

از يشان بكشتند چندان سپاه * كزان تنگ شد جاى آوردگاه

چنان خون همى رفت بر كوه و دشت * كزان آسياها به خون بربگشت

چو ارجاسپ آن ديد كامدش پيش * ابا نامداران و مردان خويش