شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٤٧

[ پيدا شدن زردشت و پذيرفتن گشتاسب كيش او را ]

بسر بر نهاد آن پدر داده تاج * كه زيبنده باشد بر آزاده تاج

منم گفت يزدان پرستنده شاه * مرا ايزد پاك داد اين نگاه

بدان داد ما را كلاه بزرگ * كه بيرون كنيم از رم ميش گرگ

سوى راه يزدان بيازيم چنگ * بر آزاده گيتى نداريم تنگ

چو آيين شاهان بجاى آوريم * بدان را بدين خداى آوريم

يكى داد گسترد كز داد اوى * ابا گرگ ميش آب خوردى بجوى

پس آن دختر نامور قيصرا * كه ناهيد بد نام آن دخت را

كتايونش خواندى گرانمايه شاه * دو فرزندش آمد چو تابنده ماه

يكى نامور فرّخ اسفنديار * شه كارزارى نبرده سوار

پشوتن دگر گرد شمشير زن * شه نامبردار لشكر شكن

چو گيتى بران شاه نو راست شد * فريدون ديگر همى خواست شد

گزيدش بدادند شاهان همه * نشستش دل نيك خواهان همه

مگر شاه ارجاسپ توران خداى * كه ديوان بدندى به پيشش بپاى

گزيتش نپذرفت و نشنيد پند * اگر پند نشنيد زو ديد بند

وزو بستدى نيز هر سال باژ * چرا داد بايد به هامال باژ

[ پيدا شدن زردشت و پذيرفتن گشتاسب كيش او را ]

[ پيدا شدن زردشت و پذيرفتن گشتاسب كيش او را ]

چو يك چند سالان بر آمد برين * درختى پديد آمد اندر زمين

در ايوان گشتاسپ بر سوى كاخ * درختى گشن بود بسيار شاخ

همه برگ وى پند و بارش خرد * كسى كو خرد پرورد كى مُرَد

خجسته پى و نام او زرد هشت * كه آهرمن بد كنش را بكشت

بشاه كيان گفت پيغمبرم * سوى تو خرد رهنمون آورم

جهان آفرين گفت بپذير دين * نگه كن برين آسمان و زمين

كه بىخاك و آبش بر آورده‌ام * نگه كن به دو تاش چون كرده‌ام

نگر تا تواند چنين كرد كس * مگر من كه هستم جهاندار و بس

گر ايدونك دانى كه من كردم اين * مرا خواند بايد جهان آفرين

ز گوينده بپذير به دين اوى * بياموز ازو راه و آيين اوى

نگر تا چه گويد بران كار كن * خرد برگزين اين جهان خوار كن

بياموز آيين و دين بهى * كه بىدين ناخوب باشد مهى

چو بشنيد ازو شاهِ به دين به * پذيرفت ازو راه و آيين به

نبرده برادرش فرّخ زرير * كجا ژنده پيل آوريدى به زير

ز شاهان شه پير گشته ببلخ * جهان بر دل ريش او گشته تلخ

شده زار و بيمار و بىهوش و توش * بنزديك او زهر مانند نوش

سران و بزرگان و هر مهتران * پزشكان دانا و نام آوران

بران جادوى چارها ساختند * نه سود آمد از هرچ انداختند

پس اين زرد هشت پيمبرش گفت * كزو دين ايزد نشايد نهفت

كه چون دين پذيرد ز روز نخست * شود رسته از درد و گردد درست

شهنشاه و زين پس زرير سوار * همه دين پذيرنده از شهريار