شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٤١

[ نامه نگارى قيصر به لهراسب ]

بيامد سبك قيصر از ميمنه * دو داماد را كرد پيش بنه

ابر ميمنه پور قيصر سقيل * ابر ميسره قيصر و كوس و پيل

دهاده بر آمد ز هر دو سپاه * تو گفتى بر آويخت باشيد ماه

بجنبيد گشتاسپ از پيش صف * يكى باره زير اژدهايى به كف

چنين گفت الياس با انجمن * كه قيصر همى باژ خواهد ز من

چو بر در چنين اژدها باشدش * ازيرا منش با بها باشدش

چو گشتاسپ الياس را ديد گفت * كه اكنون هنرها نبايد نهفت

بر انگيختند اسپ هر دو سوار * ابا نيزه و تير جوشن گذار

از آن لشكر الياس بگشاد شست * كه گشتاسپ را بركند كار پست

بزد نيزه گشتاسپ بر جوشنش * بخست آن زمان كارزارى تنش

بيفگندش از باره برسان مست * بيازيد و بگرفت دستش بدست

ز پيش سواران كشانش ببرد * بياورد و نزديك قيصر سپرد

بياورد و لشكر به پيش سپاه * بكردار باد اندر آمد ز راه

از يشان چه مايه گرفت و بكشت * بكشتند مر هرك آمد بمشت

چو رومى پس اندر هم آواز شد * چو گشتاسپ زان جايگه باز شد

بر قيصر آمد سپه تاخته * به پيروزى و گردن افراخته

ز لشكر چو قيصر بديدش به راه * ز شادى پذيره شدش با سپاه

سر و چشم آن نامور بوس داد * جهان آفرين را همى كرد ياد

و ز آن جايگه بازگشتند شاد * سپهبد كلاه كيان بر نهاد

همه روم با هديه و با نثار * برفتند شادان بر نامدار

[ باژ ايران خواستن قيصر از لهراسب ]

[ باژ ايران خواستن قيصر از لهراسب ]

برين نيز بگذشت چندى سپهر * بدل در همى داشت و ننمود چهر

بگشتاسپ گفت آن زمان جنگجوى * كه تا زنده‌اى زين جهان بهر جوى

بر انديش با اين سخن با خرد * كه انديشه اندر سخن به خورد

بر ايران فرستم فرستاده‌يى * جهان ديده و پاك و آزاده‌يى

بلهراسپ گويم كه نيم جهان * تو دارى بآرام و گنج مهان

اگر باژ بفرستى از مرز خويش * ببينى سر مايهء ارز خويش

بريشان سپاهى فرستم ز روم * كه از نعل پيدا نبينند بوم

چنين داد پاسخ كه اين راى تست * زمانه به زير كف پاى تست

[ نامه نگارى قيصر به لهراسب ]

[ نامه نگارى قيصر به لهراسب ]

يكى نامور بود قالوس نام * خردمند و با دانش و راى و كام

بخواند آن خردمند را نامدار * كز ايدر برو تا در شهريار

بگويش كه گر باژ ايران دهى * بفرمان گرايى و گردن نهى

بايران بماند به تو تاج و تخت * جهاندار باشى و پيروز بخت

و گر نه مرا با سپاهى گران * هم از روم و ز دشت نيزه وران

نگه كن كه برخيزد از دشت غو * فرخ زاد پيروزشان پيش رو

همه بومتان پاك و ويران كنم * ز ايران بشمشير بيران كنم

فرستاده آمد بكردار باد * سرش پر خرد بد دلش پر ز داد