شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٣٣

[ كشتن گشتاسب گرگ را ]

چنين داد پاسخ كه از شهر من * بيامد يكى نامور انجمن

مرا هديه اين جوشن و تيغ و خود * بدادند و چندى ز خويشان درود

كتايون مى آورد همچون گلاب * همى خورد با شوى تا گاه خواب

بخفتند شادان دو اختر گراى * جوانمرد هزمان بجستى ز جاى

بديدى بخواب اندرون رزم گرگ * بكردار نرّ اژدهاى سترگ

كتايون به دو گفت امشب چه بود * كه هزمان بترسى چنين نابسود

چنين داد پاسخ كه من تخت خويش * بديدم بخواب اختر و بخت خويش

كتايون بدانست كو را نژاد * ز شاهى بود يك دل و يك نهاد

بزرگست و با او نگويد همى * ز قيصر بلندى نجويد همى

به دو گفت گشتاسپ كاى ماهروى * سمن خدّ و سيمين بر و مشكبوى

بياراى تا ما بايران شويم * از ايدر بجاى دليران شويم

ببينى بر و بوم فرخنده را * همان شاه با داد و بخشنده را

كتايون به دو گفت خيره مگوى * به تيزى چنين راه رفتن مجوى

چو ز ايدر برفتن نهى روى را * هم آواز كن پيش هيشوى را

مگر بگذراند بكشتى ترا * جهان تازه شد چون گذشتى ترا

من ايدر بمانم برنج دراز * ندانم كه كى بينمت نيز باز

بنا رفته در جامه گريان شدند * بران آتش درد بريان شدند

چو از چرخ بفروخت گردنده شيد * جوانان بيدار دل پر اميد

از ان خانهء بزم برخاستند * ز هر گونه‌يى گفتن آراستند

كه تا چون شود بر سر ما سپهر * بتندى گذارد جهان گر به مهر

و ز ان روى چون باد ميرين برفت * بنزديك قيصر خراميد تفت

چنين گفت كاى نامدار بزرگ * بپايان رسيد آن زيانهاى گرگ

همه بيشه سر تا بسر اژدهاست * تو نيز ار شگفتى ببينى رواست

بيامد دمان كرد آهنگ من * يكى خنجرى يافت از چنگ من

ز سر تا ميانش به دو نيم شد * دل ديو زان زخم پر بيم شد

بباليد قيصر ز گفتار اوى * برافروخت پژمرده رخسار اوى

بفرمود تا گاو و گردون برند * سرا پرده از شهر بيرون برند

يكى بزمگاهى بياراستند * مى و رود و رامشگران خواستند

ببردند گاوان گردون كشان * بران بيشه كز گرگ بودى نشان

برفتند و ديدند پيلى ژيان * بخنجر بريده ز سر تا ميان

چو بيرون كشيدندش از مرغزار * بگاوان گردون كش تاو دار

جهانى نظاره بران پير گرگ * چه گرگ آن ژيان نرّه شير سترگ

چو قيصر بديد آن تن پيل مست * ز شادى بسى دست بر زد بدست

همان روز قيصر سقف را بخواند * بايوان و دختر بميرين رساند

نوشتند نامه بهر كشورى * سكوبا و بطريق و هر مهترى

كه ميرين شير آن سر افراز روم * ز گرگ دلاور تهى كرد بوم