شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٣٠

[ خواستن ميرين دختر ديگر از قيصر ]

شود هر دو بر دست او بر هلاك * ز هر زورمندى نيايدش باك

ز كار كتايون خود آگاه بود * كه با نيو گشتاسپ همراه بود

ز هيشوى و آن مهتر نامجوى * كه هر سه به روى اندر آرند روى

بيامد به نزديك هيشوى تفت * سراسر بگفت آن سخنها كه رفت

و زان اختر فيلسوفان روم * شگفتى كه آيد بدان مرز و بوم

به دو گفت هيشوى كامروز شاد * بر ما همى باش با مهر و داد

كه اين مرد كز وى تو دادى نشان * يكى نامداريست از سركشان

بنخچير دارد همى روى و راى * نينديشد از تخت خاور خداى

يكى دى نيامد بنزديك من * كه خرم شدى جان تاريك من

بيايد هم اكنون ز نخچيرگاه * بما بر بود بىگمانيش راه

مى و رود آورد با بوى و رنگ * نشستند با جام زرين بچنگ

هم آنگه كه شد جام مى بر چهار * پديد آمد از دشت گرد سوار

چو هيشوى و ميرين بديدند گرد * پذيره شدندش بدشت نبرد

چو ميرين بديدش به هيشوى گفت * كه اين را بگيتى كسى نيست جفت

بدين شاخ و اين يال و اين دستبرد * ز تخمى بود نامبردار و گرد

هنرها ز ديدار او بگذرد * همان شرم و آزادگى و خرد

چو گشتاسپ تنگ آمد اين هر دو مرد * پياده ببودند ز اسپ نبرد

نشستى نو آراست بر پيش آب * يكى خوان نو ساخت اندر شتاب

مى آورد با ميگساران نو * نشستى نو آيين و ياران نو

چو رخ لعل گشت از مى لعل فام * بگشتاسپ هيشوى گفت اى همام

مرا بر زمين دوست خوانى همى * جز از من كسى را ندانى همى

كنون سوى من كرد ميرين پناه * يكى نامدارست با دستگاه

دبيرست با دانش و ارجمند * بگيرد شمار سپهر بلند

سخن گويد از فيلسوفان روم * ز آباد و ويران هر مرز و بوم

هم از گوهر سلم دارد نژاد * پدر بر پدر نام دارد به ياد

بنزديك اويست شمشير سلم * كه بودى همه ساله در زير سلم

سواريست گرد افگن و شير گير * عقاب اندر آرد ز گردون بتير

برين نيز خواهد كه بيشى كند * چو با قيصر روم خويشى كند

بقيصر سخن گفت و پاسخ شنيد * ز پاسخ همانا دلش بردميد

كه او گفت در بيشهء فاسقون * يكى گرگ باشد بسان هيون

اگر كشته آيد بدست تو گرگ * تو باشى بروم ايرمانى بزرگ

جهاندار باشى و داماد من * زمانه به خوبى دهد داد من

كنون گر تو اين را كنى دست پيش * منت بنده‌ام وين سرافراز خويش

به دو گفت گشتاسپ كآرى رواست * چه گويند و اين بيشه اكنون كجاست

چگونه ددى باشد اندر جهان * كه ترسند ازو كهتران و مهان

چنين گفت هيشوى كاين پير گرگ * همى برتر است از هيونى سترگ

دو دندان او چون دو دندان پيل * دو چشمش طبر خون و چرمش چو نيل