شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٢٩

[ خواستن ميرين دختر ديگر از قيصر ]

بها داد ياقوت را شش هزار * ز دينار و گنج از در شهريار

خريدند چيزى كه بايسته بود * بدان روز بَد نيز شايسته بود

از آن سان كه آمد همى زيستند * گهى شادمان گاه بگريستند

همه كار گشتاسپ نخچير بود * همه ساله با تركش و تير بود

چنان بد كه روزى ز نخچيرگاه * مر او را بهيشوى بر بود راه

ز هر گونه‌يى چند نخچير داشت * همى رفت و تركش پر از تير داشت

همه هرچ بود از بزرگان و خرد * هم از راه نزديك هيشوى برد

چو هيشو بديدش بيامد دوان * پذيره شدش شاد و روشن روان

بزيرش بگسترد گستردنى * بياورد چيزى كه بد خوردنى

بر آسود گشتاسپ و چيزى بخورد * بيامد بنزد كتايون چو گرد

چو گشتاسپ هيشوى را دوست كرد * بدانش ورا چون تن و پوست كرد

چو رفتى به نخچير آهو ز شهر * بره بر بهيشوى دادى دو بهر

دگر بهرهء مهتر ده بدى * هر آن كس كزان روستا مه بدى

چنان شد كه گشتاسپ با كدخداى * يكى شد بخورد و بآرام و راى

[ خواستن ميرين دختر ديگر از قيصر ]

[ خواستن ميرين دختر ديگر از قيصر ]

يكى رومئى بود ميرين بنام * سر افراز و با راى و با گنج و كام

فرستاد نزديك قيصر پيام * كه من سرفرازم بگنج و بنام

به من ده دل آرام دخترت را * به من تازه كن نام و افسرت را

چنين گفت قيصر كه من زين سپس * نجويم بدين روى پيوند كس

كتايون و آن مرد ناسرفراز * مرا داشتند از چنان كار باز

كنون هرك جويند خويشى من * و گر سر فرازد بپيشى من

يكى كار بايدش كردن بزرگ * كه خوانندش ايدر بزرگان سترگ

چنو در جهان نامدارى بود * مرا بر زمين نيز يارى بود

شود تا سر بيشهء فاسقون * بشويد دل و دست و مغزش به خون

يكى گرگ بيند بكردار نيل * تن اژدها دارد و زور پيل

سرو دارد و نيشتر چون گراز * نيارد شدن پيل پيشش فراز

بران بيشه بر نگذرد نرّه شير * نه پيل و نه خونريز مرد دلير

هر آن كس كه بر وى بدريد پوست * مرا باشد او يار و داماد و دوست

چنين گفت ميرين برين زاد بوم * جهان آفرين تا پى افگند روم

نياكان ما جز بگرز گران * نكردند پيكار با مهتران

كنون قيصر از من بجويد همى * سخن با من از كينه گويد همى

من اين چاره اكنون بجاى آورم * ز هر گونه پاكيزه راى آورم

چو آمد بايوان پسنديده مرد * ز هر گونه انديشه‌ها ياد كرد

نوشته بياورد و بنهاد پيش * همان اختر و طالع و فال خويش

چنان ديد كاندر فلان روزگار * از ايران بيايد يكى نامدار

به دستش برآيد سه كار گران * كزان باز گويند رومى سران

يكى آنك داماد قيصر شود * همان بر سر قيصر افسر شود

پديد آيد از روى كشور دو دد * كه هر كس رسد از بد دد ببد