شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٢١

[ رفتن گشتاسب از پيش لهراسب به خشم ]

چنانچون فريدون فرخ نژاد * برين مهرگان تاج بر سر نهاد

بدان مهرگان گزين او ز مهر * كزان راستى رفت مهر سپهر

بياراست ايوان كىخسروى * بپيراست ديوان او از نوى

چنينست گيتى فراز و نشيب * يكى آورد ديگرى را نهيب

ازين كار خسرو ببيرون شديم * سوى كار لهراسب باز آمديم

بپيروزى شهريار بلند * كزويست امّيد نيك و گزند

بنيكى رساند دل دوستان * گزند آيد از وى بناراستان

پادشاهى لهراسپ [ سد و بيست سال بود ]

پادشاهى لهراسپ [ سد و بيست سال بود ]

[ آتشگاه ساختن لهراسب به بلخ ]

[ آتشگاه ساختن لهراسب به بلخ ]

چو لهراسپ بنشست بر تخت داد * بشاهنشهى تاج بر سر نهاد

جهان آفرين را ستايش گرفت * نيايش ورا در فزايش گرفت

چنين گفت كز داور داد و پاك * پر امّيد باشيد و با ترس و باك

نگارندهء چرخ گردنده اوست * فزايندهء فرّه بنده اوست

چو دريا و كوه و زمين آفريد * بلند آسمان از برش بركشيد

يكى تيز گردان و ديگر بجاى * بجنبش ندادش نگارنده پاى

چو موى از بر گوى و مادر ميان * برنج تن و آز و سود و زيان

تو شادان دل و مرگ چنگال تيز * نشسته چو شير ژيان پر ستيز

ز آز و فزونى بيك سو شويم * بنادانى خويش خستو شويم

ازين تاج شاهى و تخت بلند * نجوييم جز داد و آرام و پند

مگر بهره‌مان زين سراى سپنج * نيايد همى كين و نفرين و رنج

من از پند كىخسرو افزون كنم * ز دل كينه و آز بيرون كنم

بسازيد و از داد باشيد شاد * تن آسان و از كين مگيريد ياد

مهان جهان آفرين خواندند * ورا شهريار زمين خواندند

گرانمايه لهراسپ آرام يافت * خرد مايه و كام پدرام يافت

ازان پس فرستاد كسها بروم * بهند و بچين و بآباد بوم

زهر مرز هر كس كه دانا بدند * به پيمانش اندر توانا بدند

ز هر كشورى بر گرفتند راه * برفتند پويان بنزديك شاه

ز دانش چشيدند هر شور و تلخ * ببودند با كام چندى ببلخ

يكى شارسانى بر آورد شاه * پر از برزن و كوى و بازارگاه

بهر برزنى جشنگاهى سده * همه گرد بر گردش آتشكده

يكى آذرى ساخت برزين بنام * كه با فرخى بود و با برز و كام

[ رفتن گشتاسب از پيش لهراسب به خشم ]

[ رفتن گشتاسب از پيش لهراسب به خشم ]

دو فرزند بودش بكردار ماه * سزاوار شاهى و تخت و كلاه

يكى نام گشتاسپ و ديگر زرير * كه زير آوريدى سر نرّه شير