شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦١٤

[ گشادنامه دادن خسرو توس را ]

اگر شاه سير آمد از تاج و گاه * چه ماند بدين شير دل نيك خواه

چنين داد پاسخ كه كردار اوى * بنزديك ما رنج و تيمار اوى

كه داند مگر كردگار سپهر * نمايندهء كام و آرام و مهر

سخنهاى او نيست اندر نهفت * نداند كس او را بافاق جفت

بفرمود تا رفت پيشش دبير * بياورد قرطاس و مشك و عبير

نبشتند عهدى ز شاه زمين * سر افراز كىخسرو پاك دين

ز بهر سپهبد گو پيل تن * ستوده به مردى بهر انجمن

كه او باشد اندر جهان پيش رو * جهاندار بيدار و سالار و گو

هم او را بود كشور نيمروز * سپهدار پيروز لشكر فروز

نهادند بر عهد با مهر زر * بر آيين كىخسرو دادگر

به دو داد منشور و كرد آفرين * كه آباد بادا برستم زمين

مهانى كه با زال سام سوار * برفتند با زيجها بر كنار

ببخشيدشان خلعت و سيم و زر * يكى جام مر هر يكى را گهر

جهان ديده گودرز بر پاى خاست * بياراست با شاه گفتار راست

چنين گفت كاى شاه پيروز بخت * نديديم چون تو خداوند تخت

ز گاه منوچهر تا كىقباد * ز كاوس تا گاه فرخ نژاد

بپيش بزرگان كمر بسته‌ام * بىآزار يك روز ننشسته‌ام

نبيره پسر بود هفتاد و هشت * كنون ماند هشت و دگر بر گذشت

همان گيو بيدار دل هفت سال * بتوران زمين بود بىخورد و هال

بدشت اندرون گور بد خوردنش * هم از چرم نخچير پيراهنش

بايران رسيد آنچ بد شاه ديد * كه تيمار او گيو چندى كشيد

جهاندار سير آمد از تاج و گاه * همو چشم دارد بنيكى ز شاه

چنين داد پاسخ كه بيشست ازين * كه بر گيو بادا هزار آفرين

خداوند گيتى ورا يار باد * دل بد سگالانش پر خار باد

كم و بيش ما پاك بر دست تست * كه روشن روان بادى و تن درست

بفرمود تا عهد قم و اصفهان * نهادند بزرگان و جاى مهان

نويسد ز مشك و ز عنبر دبير * يكى نامه از پادشا بر حرير

يكى مهر زرين برو بر نهاد * بران نامه شاه آفرين كرد ياد

كه يزدان ز گودرز خشنود باد * دل بد سگالانش پر دود باد

بايرانيان گفت گيو دلير * مبادا كه آيد ز كردار سير

بدانيد كو يادگار منست * بنزد شما زينهار منست

مر او را همه پاك فرمان بريد * ز گفتار گودرز بر مگذريد

ز گودرزيان هرك بد پيش رو * يكى آفرينى بگسترد نو

چو گودرز بنشست برخاست طوس * بشد پيش خسرو زمين داد بوس

به دو گفت شاها انوشه بدى * هميشه ز تو دور دست بدى

منم زين بزرگان فريدون نژاد * ز ناموران تا بيامد قباد

كمر بسته‌ام پيش ايرانيان * كه نگشادم از بند هرگز ميان