شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٦٠٣

[ پژوهش كردن بزرگان از بار بستن كىخسرو ]

بگيتى بماند ز من نام بد * همان پيش يزدان سر انجام بد

تبه گردم از چهر و رنگ رخان * بريزد به خاك اندرون استخوان

هنر كم شود ناسپاسى بجاى * روان تيره گردد بديگر سراى

گرفته كسى تاج و تخت مرا * بپاى اندر آورده بخت مرا

ز من نام ماند بدى يادگار * گل رنجهاى كهن گشته خار

من اكنون چو كين پدر خواستم * جهانى به خوبى بياراستم

بكشتم كسى را كه بايست كشت * كه بد كژّ و با راه يزدان درشت

بآباد و ويران درختى نماند * كه منشور تخت مرا بر نخواند

بزرگان گيتى مرا كهترند * و گر چند با گنج و با افسرند

سپاسم ز يزدان كه او داد فر * همان گردش اختر و پاى و پر

كنون آن به آيد كه من راه جوى * شوم پيش يزدان پر از آب روى

مگر هم بدين خوبى اندر نهان * پرستندهء كردگار جهان

روانم بدان جاى نيكان برد * كه اين تاج و تخت مهى بگذرد

نيابد كسى زين فزون كام و نام * بزرگى و خوبى و آرام و جام

رسيديم و ديديم راز جهان * بد و نيك هم آشكار و نهان

كشاورز ديديم گر تاجور * سر انجام بر مرگ باشد گذر

بسالار نوبت بفرمود شاه * كه هر كس كه آيد بدين بارگاه

و را باز گردان بنيكو سخن * همه مردمى جوى و تندى مكن

ببست آن در بارگاه كيان * خروشان بيامد گشاده ميان

ز بهر پرستش سر و تن بشست * بشمع خرد راه يزدان بجست

بپوشيد پس جامهء نو سپيد * نيايش كنان رفت دل پر اميد

بيامد خرامان بجاى نماز * همى گفت با داور پاك راز

همى گفت كاى برتر از جان پاك * برآرندهء آتش از تيره خاك

مرا بين و چندى خرد ده مرا * هم انديشهء نيك و بد ده مرا

ترا تا بباشم نيايش كنم * بدين نيكويها فزايش كنم

بيامرز رفته گناه مرا * ز كژّى بكش دستگاه مرا

بگردان ز جانم بد روزگار * همان چارهء ديو آموزگار

بدان تا چو كاوس و ضحاك و جم * نگيرد هوا بر روانم ستم

چو بر من بپوشد در راستى * بنيرو شود كژّى و كاستى

بگردان ز من ديو را دستگاه * بدان تا ندارد روانم تباه

نگه دار بر من همين راه و سان * روانم بدان جاى نيكان رسان

شب و روز يك هفته بر پاى بود * تن آنجا و جانش دگر جاى بود

سر هفته را گشت خسرو نوان * بجاى پرستش نماندش توان

بهشتم ز جاى پرستش برفت * بر تخت شاهى خراميد تفت

[ پژوهش كردن بزرگان از بار بستن كىخسرو ]

[ پژوهش كردن بزرگان از بار بستن كىخسرو ]

همه پهلوانان ايران سپاه * شگفتى فرو مانده از كار شاه

از آن نامداران روز نبرد * همى هر كسى ديگر انديشه كرد

چو بر تخت شد نامور شهريار * بيامد بدرگاه سالار بار