شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٨٧

[ پيام فرستادن كىخسرو نزديك فغفور چين و شاه مكران ]

مگر همچنين خون افراسياب * هم ايدر بريزم بكردار آب

و ز آن جايگه شد سوى تخت باز * همى گفت با داور پاك راز

[ پيام فرستادن كىخسرو نزديك فغفور چين و شاه مكران ]

[ پيام فرستادن كىخسرو نزديك فغفور چين و شاه مكران ]

ز لشكر فرستادگان برگزيد * كه گويند و دانند گفت و شنيد

فرستاد كس نزد خاقان چين * بفغفور و سالار مكران زمين

كه گر داد گيريد و فرمان كنيد * ز كردار بد دل پشيمان كنيد

خورشها فرستيد نزد سپاه * ببينيد ناچار ما را به راه

كسى كو بتابد ز فرمان من * و گر دور باشد ز پيمان من

بياراست بايد سپه را برزم * هر آن كس كه بگريزد از راه بزم

فرستاد آمد بهر كشورى * بهر جا كه بد نامور مهترى

غمى گشت فغفور و خاقان چين * بزرگان هر كشورى همچنين

فرستاده را چند گفتند گرم * سخنهاى شيرين بآواز نرم

كه ما شاه را سر بسر كهتريم * زمين جز بفرمان او نسپريم

گذرها كه راه دليران بدست * ببينيم تا چند ويران شدست

كنيم از سر آباد با خوردنى * بباشيم و آريمش آوردنى

همى گفت هر كس كه بودش خرد * كه گر بىزيان او بما بگذرد

بدرويش بخشيم بسيار چيز * نثار و خورشها بسازيم نيز

فرستاده را بىكران هديه داد * بيامد بدرگاه پيروز و شاد

دگر نامور چون بمكران رسيد * دل شاه مكران دگر گونه ديد

بر تخت او رفت و نامه بداد * بگفت از پيام آنچ بودش به ياد

سبك مر فرستاده را خوار كرد * دل انجمن پر ز تيمار كرد

به دو گفت با شاه ايران بگوى * كه ناديده بر ما فزونى مجوى

زمانه همه زير تخت منست * جهان روشن از فرّ بخت منست

چو خورشيد تابان شود بر سپهر * نخستين برين بوم تابد به مهر

هم دانش و گنج و آباد هست * بزرگى و مردى و نيروى دست

گر از من همى راه جويد رواست * كه هر جانور بر زمين پادشاست

نبنديم اگر بگذرى بر تو راه * زيانى مكن بر گذر با سپاه

ور ايدونك با لشكر آيى به شهر * بر اين پادشاهى ترا نيست بهر

نمانم كه بر بوم من بگذرى * وزين مرز جايى بپى بسپرى

نمانم كه مانى تو پيروز گر * و گر يا بى از اختر نيك بر

برين گونه چون شاه پاسخ شنيد * ازان جايگه لشكر اندر كشيد

بيامد گرازان بسوى ختن * جهاندار با نامدار انجمن

برفتند فغفور و خاقان چين * بر شاه با پوزش و آفرين

سه منزل ز چين پيش شاه آمدند * خود و نامداران به راه آمدند

همه راه آباد كرده چو دست * در و دشت چون جايگاه نشست

همه بوم و بر پوشش و خوردنى * از آرايش بزم و گستردنى

چو نزديك شاه اندر آمد سپاه * ببستند آذين ببى راه و راه

به ديوار ديبا برآويختند * ز بر زعفران و درم ريختند