شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٨٥

[ فرستادن كىخسرو بنديان را با گنج نزد كاوس ]

همه شاد گشتند و خرم شدند * ز شادى دو ديده پر از نم شدند

همه چيز دادند درويش را * بنفريده كردند بد كيش را

فرود آمد از تخت كاوس شاه * ز سر برگرفت آن كيانى كلاه

بيامد بغلتيد بر تيره خاك * نيايش كنان پيش يزدان پاك

و ز آن جايگه شد بجاى نشست * بگرد دژ آيين شادى ببست

همى گفت با شاه گيو آنچ ديد * سخن كز لب شاه ايران شنيد

مى آورد و رامشگران را بخواند * و ز ايران نبرده سران را بخواند

ز هر گونه‌اى گفت و پاسخ شنيد * چنين تا شب تيره اندر چميد

برفتند با شمع ياران ز پيش * دلى شاد و خرم بايوان خويش

چو بر زد خور از چرخ رخشان سنان * بپيچيد شب گرد كرده عنان

تبيره بر آمد ز درگاه شاه * برفتند گردان بدان بارگاه

جهاندار پس گيو را پيش خواند * بران نامور تخت شاهى نشاند

بفرمود تا خواسته پيش برد * همان نامور سر فرازان گرد

همان بىگنه روى پوشيدگان * پس پرده اندر ستم ديدگان

همان جهن و گرسيوز بندساى * كه او برد پاى سياوش ز جاى

چو گرسيوز بد كنش را بديد * به دو كرد نفرين كه نفرين سزيد

همان جهن را پاى كرده ببند * ببردند نزديك تخت بلند

بدان دختران رد افراسياب * نگه كرد كاوس مژگان پر آب

پس پردهء شاهشان جاى كرد * همانگه پرستنده بر پاى كرد

اسيران و آن كس كه بود از نوا * بياراست مر هر يكى را جدا

يكى را نگهبان يكى را ببند * ببردند از پيش شاه بلند

ازان پس همه خواسته هر چه بود * ز دينار و ز گوهر نابسود

بارزانيان داد تا آفرين * بخوانند بر شاه ايران زمين

دگر بردگان مهتران را سپرد * بايوان ببرد از بزرگان و خرد

بياراستند از در جهن جاى * خورش با پرستنده و رهنماى

بدژ بر يكى جاى تاريك بود * ز دل دور با دخمه نزديك بود

بگرسيوز آمد چنان جاى بهر * چنينست كردار گردنده دهر

خنك آن كسى كو بود پادشا * كفى راد دارد دلى پارسا

بداند كه گيتى برو بگذرد * نگردد بگرد در بىخرد

خرد چون شود از دو ديده سرشك * چنان هم كه ديوانه خواهد پزشك

از آن پس كزيشان بپردخت شاه * ز بيگانه مردم تهى كرد گاه

نويسنده آهنگ قرطاس كرد * سر خامه برسان الماس كرد

نبشتند نامه بهر كشورى * بهر نامدارى و هر مهترى

كه شد ترك و چين شاه را يك سره * بآبشخور آمد پلنگ و بره

درم داد و دينار درويش را * پراگنده و مردم خويش را

به دو هفته در پيش درگاه شاه * از انبوه بخشش نديدند راه

سيم هفته بر جايگاه مهى * نشست اندر آرام با فرهى