شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٨٤

[ فرستادن كىخسرو بنديان را با گنج نزد كاوس ]

ز گاوان گردون كشان ده هزار * ببردند تا خود كى آيد به كار

هيونان ز گنج درم ده هزار * بسى بار كردند با شهريار

بفرمود زان پس بهنگام خواب * كه پوشيده رويان افراسياب

ز خويشان و پيوند چندانك هست * اگر دخترانند اگر زير دست

همه در عمارى به راه آورند * ز ايوان بميدان شاه آورند

دو از نامداران گردنكشان * كه بودند هر يك به مردى نشان

چو جهن و چو گرسيوز ارجمند * بمهد اندرون پاى كرده ببند

همه خويش و پيوند افراسياب * ز تيمارشان ديده كرده پر آب

نواها كه از شهرها يادگار * گروگان ستد ترك چينى هزار

سپرد آن زمان گيو را شهريار * گزين كرد ز ايرانيان ده هزار

به دو گفت كاى مرد فرخنده‌پى * برو با سپه پيش كاوس كى

بفرمود تا پيش او شد دبير * بياورد قرطاس و چينى حرير

يكى نامه از قير و مشك و گلاب * بفرمود در كار افراسياب

چو شد خامه از مشك و ز قير تر * نخست آفرين كرد بر دادگر

كه دارنده و بر سر آرنده اوست * زمين و زمان را نگارنده اوست

همو آفرينندهء پيل و مور * ز خاشاك تا آب درياى شور

همه با توانايى او يكيست * خداوند هست و خداوند نيست

كسى را كه او پروراند به مهر * بر آن كس نگردد بتندى سپهر

ازو باد بر شاه گيتى درود * كزو خيزد آرام را تار و پود

رسيدم بدين دژ كه افراسياب * همى داشت از بهر آرام و خواب

به دو اندرون بود تخت و كلاه * بزرگى و ديهيم و گنج و سپاه

چهل پيل زيشان همه بسته گشت * هر آن كس كه برگشت تن خسته گشت

بگويد كنون گيو يك يك بشاه * سخن هرچ رفت اندرين رزمگاه

چو بر پيش يزدان گشايى دو لب * نيايش كن از بهر من روز و شب

كشيديم لشكر بما چين و چين * و ز آن روى رانم بمكران زمين

و زان پس بر آب زره بگذرم * اگر پاك يزدان بود ياورم

ز پيش شهنشاه برگشت گيو * ابا لشكرى گشن و مردان نيو

چو باد هوا گشت و ببريد راه * بيامد بنزديك كاوس شاه

پس آگاهى آمد بكاوس كى * ازان پهلوان زادهء نيك پى

پذيره فرستاد چندى سپاه * گرانمايگان بر گرفتند راه

چو آمد بر شهر گيو دلير * سپاهى ز گردان چو يك دشت شير

چو گيو اندر آمد بنزديك شاه * زمين را ببوسيد بر پيش گاه

ورا ديد كاوس بر پاى جست * بخنديد و بسترد رويش بدست

بپرسيدش از شهريار و سپاه * ز گردنده خورشيد و تابنده ماه

بگفت آن كجا ديد گيو سترگ * ز گردان و ز شهريار بزرگ

جوان شد ز گفتار او مرد پير * پس آن نامه بنهاد پيش دبير

چو آن نامه بر شاه ايران بخواند * همه انجمن در شگفتى بماند