شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٨٣

[ فرستادن كىخسرو بنديان را با گنج نزد كاوس ]

مرا چون بشمشير دشمن نكشت * چنانچون نكشتش نگيرد بمشت

بفرمود تا مهتران هر كسى * به آب اندر آرند كشتى بسى

سوى گنگ دژ بادبان بركشيد * بنيك و بديها سر اندر كشيد

چو آن جايگه شد بخفت و بخورد * برآسود از روزگار نبرد

چنين گفت كايدر بباشيم شاد * ز كار گذشته نگيريم ياد

چو روشن شود تيره‌گون اخترم * بكشتى بر آب زره بگذرم

ز دشمن بخواهم همان كين خويش * درفشان كنم راه و آيين خويش

چو كىخسرو آگاه شد زين سخن * كه كار نو آورد مرد كهن

برستم چنين گفت كافراسياب * سوى گنگ دژ شد ز درياى آب

بكردار كرد آنچ با ما بگفت * كه ما را سپهر بلندست جفت

بكشتى به آب زره برگذشت * همه رنج ما سر بسر باد گشت

مرا با نيا جز بخنجر سخن * نباشد نگردانم اين كين كهن

بنيروى يزدان پيروزگر * ببندم بكين سياوش كمر

همه چين و ما چين سپه‌گسترم * بدرياى كيماك بر بگذرم

چو گردد مرا راست ما چين و چين * بخواهيم باژى ز مكران زمين

به آب زره بگذرانم سپاه * اگر چرخ گردان بود نيك خواه

اگر چند جايى درنگ آيدم * مگر مرد خونى بچنگ آيدم

شما رنج بسيار برداشتيد * بر و بوم آباد بگذاشتيد

همين رنج بر خويشتن برنهيد * از ان به كه گيتى بدشمن دهيد

بماند ز ما نام تا رستخيز * بپيروزى و دشمن اندر گريز

شدند اندران پهلوانان دژم * دهان پر ز باد ابروان پر ز خم

كه درياى با موج و چندين سپاه * سر و كار با باد و شش ماه راه

كه داند كه بيرون كه آيد ز آب * بد آمد سپه را ز افراسياب

چو خشكى بود ما بجنگ اندريم * به دريا بكام نهنگ اندريم

همى گفت هر گونه‌اى هر كسى * بدانگه كه گفتارها شد بسى

چنين گفت رستم كه اى مهتران * جهان ديده و رنجبر ده سران

نبايد كه اين رنج بىبر شود * بناز و تن آسانى اندر شود

و ديگر كه اين شاه پيروزگر * بيابد همى ز اختر نيك بر

از ايران برفتيم تا پيش گنگ * نديديم جز چنگ يازان بجنگ

ز كارى كه سازد همى برخورد * بدين آمد و هم بدين بگذرد

چو بشنيد لشكر ز رستم سخن * يكى پاسخ نو فگندند بن

كه ما سر بسر شاه را بنده‌ايم * ابا بندگى دوست دارنده‌ايم

به خشكى و بر آب فرمان و راست * همه كهترانيم و پيمان و راست

[ فرستادن كىخسرو بنديان را با گنج نزد كاوس ]

[ فرستادن كىخسرو بنديان را با گنج نزد كاوس ]

ازان شاد شد شاه و بنواختشان * يكايك به اندازه بنشاختشان

در گنجهاى نيا برگشاد * ز پيوند و مهرش نكرد ايچ ياد

ز دينار و ديباى گوهر نگار * هيونان شايسته كردند بار

هميدون ز گنج درم صد هزار * ببردند با آلت كارزار