شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٨

[ خواب ديدن سام از چگونگى كار پسر ]

نهادند بر كوه و گشتند باز * بر آمد برين روزگارى دراز

[ چنان پهلوان زادهء بىگناه * ندانست رنگ سپيد از سياه ]

[ پدر مهر و پيوند بفگند خوار * جفا كرد بر كودك شيرخوار ]

[ يكى داستان زد برين نرّه شير * كجا بچه را كرده بد شير سير ]

[ كه گر من ترا خون دل دادمى * سپاس ايچ بر سرت ننهادمى ]

[ كه تو خود مرا ديده و هم دلى * دلم بگسلد گر ز من بگسلى ]

چو سيمرغ را بچه شد گرسنه * بپرواز بر شد دمان از بنه

يكى شير خواره خروشنده ديد * زمين را چو درياى جوشنده ديد

[ ز خاراش گهواره و دايه خاك * تن از جامه دور و لب از شير پاك ]

بگرد اندرش تيره خاك نژند * بسر برش خورشيد گشته بلند

[ پلنگش بدى كاشكى مام و باب * مگر سايه‌اى يافتى ز آفتاب ]

فرود آمد از ابر سيمرغ و چنگ * بزد بر گرفتش از آن گرم سنگ

ببردش دمان تا بالبرز كوه * كه بودش بدانجا كنام و گروه

[ سوى بچگان برد تا بشكرند * بدان نالهء زار او ننگرند ]

ببخشود يزدان نيكى دهش * كجا بودنى داشت اندر بوش

نگه كرد سيمرغ با بچگان * بران خرد خون از دو ديده چكان

شگفتى برو بر فگندند مهر * بماندند خيره بدان خوب چهر

[ شكارى كه نازكتر آن برگزيد * كه بىشير مهمان همى خون مزيد ]

بدين گونه تا روزگارى دراز * بر آورد داننده بگشاد راز

[ چو آن كودك خرد پر مايه گشت * بر آن كوه بر روزگارى گذشت ]

يكى مرد شد چون يكى زاد سرو * برش كوه سيمين ميانش چو غرو

[ نشانش پراگنده شد در جهان * بد و نيك هرگز نماند نهان ]

[ بسام نريمان رسيد آگهى * از آن نيك پى پور با فرهى ]

[ خواب ديدن سام از چگونگى كار پسر ]

[ خواب ديدن سام از چگونگى كار پسر ]

شبى از شبان داغ دل خفته بود * ز كار زمانه بر آشفته بود

چنان ديد در خواب كز هندوان * يكى مرد بر تازى اسپ دوان

و را مژده دادى به فرزند او * بران برز شاخ برومند او

چو بيدار شد موبدان را بخواند * ازين در سخن چند گونه براند

چه گوييد گفت اندرين داستان * خردتان برين هست همداستان

هر آن كس كه بودند پير و جوان * زبان برگشادند بر پهلوان

كه بر سنگ و بر خاك شير و پلنگ * چه ماهى به دريا درون با نهنگ

همه بچه را پروراننده‌اند * ستايش بيزدان رساننده‌اند

تو پيمان نيكى دهش بشكنى * چنان بىگنه بچه را بفگنى

بيزدان كنون سوى پوزش گراى * كه اويست بر نيكوئى رهنماى

چو شب تيره شد راى خواب آمدش * از انديشهء دل شتاب آمدش

چنان ديد در خواب كز كوه هند * درفشى بر افراشتندى بلند

جوانى پديد آمدى خوب روى * سپاهى گران از پس پشت اوى

بدست چپش بر يكى موبدى * سوى راستش نامور بخردى