شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٧٩

[ جنگ ايرانيان با تورانيان ]

و گر تو شوى كشته بر دست من * بزنهار يزدان كزان انجمن

نمانم كه يك تن بپيچد ز درد * دگر بيند از باد خاك نبرد

ز گوينده بشنيد خسرو پيام * چنين گفت با پور دستان سام

كه اين ترك بد ساز مردم فريب * نبيند همى از بلندى نشيب

بچاره چنين از كف ما بجست * نمايد كه بر تخت ايران نشست

ز آورد چندين بگويد همى * مگر دخمهء شيده جويد همى

نبيرهء فريدون و پور پشنگ * بآورد با او مرا نيست ننگ

به دو گفت رستم كه اى شهريار * بدين در مدار آتش اندر كنار

كه ننگست بر شاه رفتن بجنگ * و گر همنبرد تو باشد پشنگ

دگر آنك گويد كه با لشكرم * مكن جنگ با دوده و كشورم

ز دريا به دريا ترا لشكرست * كجا رايشان زين سخن ديگرست

چو پيمان يزدان كنى با نيا * نشايد كه در دل بود كيميا

بانبوه لشكر بجنگ اندر آر * سخن چند آلودهء نابكار

[ جنگ ايرانيان با تورانيان ]

[ جنگ ايرانيان با تورانيان ]

ز رستم چو بشنيد خسرو سخن * يكى ديگر انديشه افگند بن

بگوينده گفت اين بد انديش مرد * چنين با من آويخت اندر نبرد

فزون كرد ازين با سياوش وفا * زبان پر فسون بود دل پر جفا

سپهبد بكژّى نگيرد فروغ * زبان خيره پر تاب و دل پر دروغ

گر ايدونك رايش نبردست و بس * جز از من نبرد ورا هست كس

تهمتن بجايست و گيو دلير * كه پيكار جويند با پيل و شير

اگر شاه با شاه جويد نبرد * چرا بايد اين دشت پر مرد كرد

نباشد مرا با تو زين بيش جنگ * ببينى كنون روز تاريك و تنگ

فرستاده برگشت و آمد چو باد * شنيده سراسر برو كرد ياد

پر از درد شد جان افراسياب * نكرد ايچ بر جنگ جستن شتاب

سپه را بجنگ اندر آورد شاه * بجنبيد ناچار ديگر سپاه

يكى با درنگ و يكى با شتاب * زمين شد بكردار درياى آب

ز باريدن تير گفتى ز ابر * همى ژاله باريد بر خود و ببر

ز شبگير تا گشت خورشيد لعل * زمين پر ز خون بود در زير نعل

سپه بازگشتند چون تيره گشت * كه چشم سواران همى خيره گشت

سپهدار با فر و نيرنگ و ساز * چو آمد بلشكرگه خويش باز

چنين گفت با طوس كامروز جنگ * نه بر آرزو كرد پور پشنگ

گمان كه امشب شبيخون كند * ز دل درد ديرينه بيرون كند

يكى كنده فرمود كردن به راه * بران سو كه بد شاه توران سپاه

چنين گفت كآتش نسوزيد كس * نبايد كه آيد خروش جرس

ز لشكر سواران كه بودند گرد * گزين كرد شاه و برستم سپرد

دگر بهره بگزيد ز ايرانيان * كه بندند بر تاختن بر ميان

بطوس سپهدار داد آن گروه * بفرمود تا رفت بر سوى كوه

تهمتن سپه را بهامون كشيد * سپهبد سوى كوه بيرون كشيد