شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٥٨

[ رزم دو سپاه به انبوه ]

به درد دل از جاى برخاستند * چپ شاه لشكر بياراستند

سوى راستش رستم كينه جوى * زواره برادرش بنهاد روى

جهان ديده گودرز كشوادگان * بزرگان بسيار و آزادگان

ببودند بر دست رستم بپاى * زرسب و منوشان فرخنده راى

بر آمد ز آوردگه گير و دار * نديدند ز آنگونه كس كارزار

همه ريگ پر خسته و كشته بود * كسى را كجا روز برگشته بود

ز بس كشته بر دشت آوردگاه * همى راندند اسب بر كشته گاه

بيابان بكردار جيحون ز خون * يكى بىسر و ديگرى سرنگون

خروش سواران و اسبان ز دشت * ز بانگ تبيره همى بر گذشت

دل كوه گفتى بدرّد همى * زمين با سواران بپرّد همى

سر بىتنان و تن بىسران * چرنگيدن گرزهاى گران

درخشيدن خنجر و تيغ تيز * همى جست خورشيد راه گريز

بدست منوچهر بر ميمنه * كهيلا كه صد شير بد يك تنه

جرنجاش بر ميسره شد تباه * بدست فريبرز كاوس شاه

يكى باد و ابرى سوى نيمروز * بر آمد رخ هور گيتى فروز

تو گفتى كه ابرى برآمد سياه * بباريد خون اندر آوردگاه

بپوشيد و روى زمين تيره گشت * همى ديده از تيرگى خيره گشت

بدانگه كه شد چشمه سوى نشيب * دل شاه تركان بجست از نهيب

ز جوش سواران هر كشورى * ز هر مرز و هر بوم و هر مهترى

سواران شمشير زن سى هزار * گزيده سواران خنجرگزار

دگرگونه جوشن دگرگون درفش * جهانى شده سرخ و زرد و بنفش

نگه كرد گرسيوز از پشت شاه * بجنگ اندر آورد يك سر سپاه

سپاهى فرستاد بر ميمنه * گرانمايگان يك دل و يك تنه

سوى ميسره همچنين لشكرى * پراگنده بر هر سويى مهترى

سواران جنگاوران سى هزار * گزيده همه از در كارزار

چو گرسيوز از پشت لشكر برفت * بپيش برادر خراميد تفت

برادر چو روى برادر بديد * بنيرو شد و لشكر اندر كشيد

برآمد ز لشكر ده و دار و گير * بپوشيد روى هوا را بتير

چو خورشيد را پشت باريك شد * ز ديدار شب روز تاريك شد

فريبنده گرسيوز پهلوان * بيامد بپيش برادر نوان

كه اكنون ز گردان كه جويد نبرد * زمين پر ز خون آسمان پر ز گرد

سپه بازكش چون شب آمد مكوش * كه اكنون بر آيد ز تركان خروش

تو در جنگ باشى سپه در گريز * مكن با تن خويش چندين ستيز

دل شاه تركان پر از خشم و جوش * ز تندى نبودش بگفتار گوش

بر انگيخت اسب از ميان سپاه * بيامد دمان با درفش سياه

از ايرانيان چند نامى بكشت * چو خسرو بديد اندر آمد به پشت

دو شاه دو كشور چنين كينه دار * برفتند با خوار مايه سوار