شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٥١

[ پاسخ فرستادن كىخسرو افراسياب را ]

سپارد بگنج تو از گنج خويش * همى باز خرّد بدين رنج خويش

هران شهر كز مرز ايران نهى * همى كرد خواهد ز تركان تهى

بايران خراميم پيروز و شاد * ز كار گذشته نگيريم ياد

برين گفته بودند پير و جوان * جز از نامور رستم پهلوان

كه رستم همى ز آشتى سر بگاشت * ز درد سياوش بدل كينه داشت

همى لب بدندان بخاييد شاه * همى كرد خيره بديشان نگاه

و زان پس چنين گفت كين نيست راه * بايران خراميم زين رزمگاه

كجا آن همه رسم و سوگند ما * همان بدره و گفته و پند ما

چو بر تخت بر زنده افراسياب * بماند جهان گردد از وى خراب

بكاوس يك سر چه پوزش بريم * بدين ديدگان چون به دو بنگريم

شنيدى كه بر ايرج نيكبخت * چه آمد بتور از پى تاج و تخت

سياوش را نيز بر بىگناه * بكشت از پى گنج و تخت و كلاه

فريبنده تركى از آن انجمن * بيامد خرامان بنزديك من

گر از من همى جست خواهد نبرد * شما را چرا شد چنين روى زرد

همى از شما اين شگفت آيدم * همان كين پيشين بيفزايدم

گمانى نبردم كه ايرانيان * گشايند جاويد زين كين ميان

كسى را نديدم ز ايران سپاه * كه افگنده بود اندرين رزمگاه

كه از جنگ ايشان گرفتى شتاب * بگفت فريبنده افراسياب

چو ايرانيان اين سخنها ز شاه * شنيدند و پيچان شدند از گناه

گرفتند پوزش كه ما بنده‌ايم * هم از مهربانى سر افگنده‌ايم

نخواهد شهنشاه جز نام نيك * و گر كارها را سر انجام نيك

ستوده جهاندار برتر منش * نخواهد كه بر ما بود سرزنش

كه گويند از ايران سوارى نبود * كه يارست باشيده رزم آزمود

كه آمد سوارى بدشت نبرد * جز از شاهشان اين دليرى نكرد

نخواهد مگر خسرو موبدان * كه بر ما بود ننگ تا جاودان

بديشان چنين پاسخ آورد شاه * كه اى موبدان نماينده راه

بدانيد كين شيده روز نبرد * پدر را ندارد بهامون بمرد

سليحش پدر كرده از جادويى * ز كژّى و بىراهى و بد خويى

نباشد سليح شما كارگر * بدان جوشن و خود و پولاد بر

همان اسبش از باد دارد نژاد * بدل همچو شير و برفتن چو باد

كسى را كه يزدان ندادست فر * نباشدش با چنگ او پاى و پر

همان با شما او نيايد بجنگ * ز فرّ و نژاد خود آيدش ننگ

نبيره فريدون و پور قباد * دو جنگى بود يك دل و يك نهاد

بسوزم برو تيره جان پدرش * چو كاوس را سوخت او بر پسرش

دليران و شيران ايران زمين * همه شاه را خواندند آفرين

[ پاسخ فرستادن كىخسرو افراسياب را ]

[ پاسخ فرستادن كىخسرو افراسياب را ]

بفرمود تا قارن نيك خواه * شود باز و پاسخ گزارد ز شاه

كه اين كار ما دير و دشوار گشت * سخنها ز اندازه اندر گذشت