شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٤٣

[ آگاه شدن افراسياب از كشته شدن پيران و سپاه آراستن كىخسرو ]

جهانجوى پر دانش افراسياب * نشسته بكند ز بخورد و بخواب

نشست اندر ان مرز زان كرده بود * كه كندز فريدون بر آورده بود

برآورده در كندز آتشكده * همه زند و استا بزر آژده

و را نام كند ز بدى پهلوى * اگر پهلوانى سخن بشنوى

كنون نام كند ز به بيكند گشت * زمانه پر از بند و ترفند گشت

نبيره فريدون بد افراسياب * ز كندز برفتن نكردى شتاب

خود و ويژگانش نشسته بدشت * سپهر از سپاهش همى خيره گشت

ز ديباى چينى سراپرده بود * فراوان بپرده درون برده بود

بپرده درون خيمهاى پلنگ * بر آيين سالار تركان پشنگ

نهاده بخيمه درون تخت زر * همه پيكر تخت يك سر گهر

نشسته برو شاه توران سپاه * بچنگ اندرون گرز و بر سر كلاه

ز بيرون دهليز پرده سراى * فراوان درفش بزرگان بپاى

زده بر در خيمهء هر كسى * كه نزديك او آب بودش بسى

برادر بد و چند جنگى پسر * ز خويشان شاه آنك بد نامور

همى خواست كآيد به پشت سپاه * بنزديك پيران بدان رزمگاه

سحرگه سوارى بيامد چو گرد * سخنهاى پيران همه ياد كرد

همه خستگان از پس يكدگر * رسيدند گريان و خسته جگر

همى هر كسى ياد كرد آنچه ديد * و ز ان بد كز ايران بديشان رسيد

ز پيران و لهّاك و فرشيد ورد * و زان نامداران روز نبرد

كزيشان چه آمد به روى سپاه * چه زارى رسيد اندر آن رزمگاه

همان روز كىخسرو آنجا رسيد * زمين كوه تا كوه لشكر كشيد

بزنهار شد لشكر ما همه * هراسان شد از بىشبانى رمه

چو بشنيد شاه اين سخن خيره گشت * سيه گشت و چشم و دلش تيره گشت

خروشان فرود آمد از تخت عاج * بپيش بزرگان بينداخت تاج

خروشى ز لشكر بر آمد به درد * رخ نامداران شد از درد زرد

ز بيگانه خيمه بپرداختند * ز خويشان يكى انجمن ساختند

از ان درد بگريست افراسياب * همى كند موى و همى ريخت آب

همى گفت زار اى جهان بين من * سوار سرافراز رويين من

جهانجوى لهّاك و فرشيد ورد * سواران و گردان روز نبرد

ازين جنگ پور و برادر نماند * بزرگان و سالار و لشكر نماند

بناليد و برزد يكى باد سر * پس آنگه يكى سخت سوگند خورد

بيزدان كه بيزارم از تخت و گاه * اگر نيز بيند سر من كلاه

قبا جوشن و اسب تخت منست * كله خود و نيزه درخت منست

ازين پس نخواهم چميد و چريد * و گر خويشتن تاج را پروريد

مگر كين آن نامداران خويش * جهانجوى و خنجرگزاران خويش

بخواهم ز كىخسرو شوم زاد * كه تخم سياوش بگيتى مباد

خروشان همى بود زين گفت و گوى * ز كىخسرو و آگاهى آمد به روى