شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٤٠

[ سپاه آراستن كىخسرو با افراسياب ]

چو بر پشت پيل آن شه نامور * زدى مهره در جام و بستى كمر

نبودى بهر پادشاهى روا * نشستن مگر بر در پادشا

از ان نامور خسرو سركشان * چنين بود در پادشاهى نشان

بمرزى كه لشكر فرستاده بود * بسى پند و اندرزها داده بود

چو لهراسب و چون اشكش تيز چنگ * كه از ژرف دريا ربودى نهنگ

دگر نامور رستم پهلوان * پسنديده و راد و روشن روان

بفرمودشان بازگشتن بدر * هر آن كس كه بد گرد و پرخاشخر

در گنج بگشاد و روزى بداد * بسى از روان پدر كرد ياد

سه تن را گزين كرد زان انجمن * سخن گو و روشن دل و تيغ زن

چو رستم كه بد پهلوان بزرگ * چو گودرز بينا دل آن پير گرگ

دگر پهلوان طوس زرّينه كفش * كجا بود با كاويانى درفش

بهر نامدارى و خودكامه‌اى * نبشتند بر پهلوى نامه‌اى

فرستادگان خواست از انجمن * زبان آور و بخرد و راى زن

كه پيروز كىخسرو از پشت پيل * بزد مهره و گشت گيتى چو نيل

مه آرام بادا شما را مه خواب * مگر ساختن رزم افراسياب

چو آن نامه برخواند هر مهترى * كجا بود در پادشاهى سرى

ز گردان گيتى بر آمد خروش * زمين همچو دريا بر آمد به جوش

بزرگان هر كشورى با سپاه * نهادند سر سوى درگاه شاه

چو شد ساخته جنگ را لشكرى * ز هر نامدارى بهر كشورى

از ان پس بگرديد گرد سپاه * بياراست بر هر سوى رزمگاه

گزين كرد زان لشكر نامدار * سواران شمشير زن سى هزار

كه باشند با او بقلب اندرون * همه جنگ را دست شسته به خون

بيك دست مرطوس را كرد جاى * منوشان خوزان فرخنده راى

كه بر كشور خوزيان بود شاه * بسى نامداران زرّين كلاه

دو تن نيز بودند هم رزم سوز * چو گوران شه آن گرد لشكر فروز

وزو نيوتر آرش رزم زن * بهر كار پيروز و لشكر شكن

يكى آنك بر كشورى شاه بود * گه رزم با بخت همراه بود

دگر شاه كرمان كه هنگام جنگ * نكردى بدل ياد راى درنگ

چو صباع فرزانه شاه يمن * دگر شير دل ايرج پيل تن

كه بر شهر كابل بد او پادشا * جهاندار و بيدار و فرمان روا

هر آن كس كه از تخمهء كىقباد * بزرگان با دانش و با نژاد

چو شماخ سورى شه سوريان * كجا رزم را بود بسته ميان

فروتر ازو گيوهء رزم زن * بهر كار پيروز و لشكر شكن

كه بر شهر داور بد او پادشا * جهانگير و فرزانه و پارسا

بدست چپ خويش بر پاى كرد * دلافروز را لشكر آراى كرد

بزرگان كه از تخم پورست تيغ * زدندى شب تيره بر باد ميغ

هر آن كس كه بود او ز تخم زرسب * پرستندهء فرخ آذرگشسب