شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٤

[ فرستادن سر سلم را به نزد فريدون ]

رسيد آنگهى تنگ در شاه روم * خروشيد كاى مرد بيداد شوم

بكشتى برادر ز بهر كلاه * كله يافتى چند پوئى به راه

كنون تاجت آوردم اى شاه و تخت * ببار آمد آن خسروانى درخت

ز تاج بزرگى گريزان مشو * فريدونت گاهى بياراست نو

[ درختى كه پروردى آمد ببار * بيابى هم اكنون برش در كنار ]

[ اگر بار خارست خود كشتهء * و گر پرنيانست خود رشتهء ]

همى تاخت اسپ اندرين گفت‌گوى * يكايك بتنگى رسيد اندر اوى

يكى تيغ زد زود بر گردنش * به دو نيمه شد خسروانى تنش

بفرمود تا سرش برداشتند * بنيزه بابر اندر افراشتند

[ بماندند لشكر شگفت اندر اوى * از ان زور و آن بازوى جنگجوى ]

همه لشكر سلم همچون رمه * كه بپراگند روزگار دمه

برفتند يك سر گروها گروه * پراگنده در دشت و دريا و كوه

يكى پر خرد مرد پاكيزه مغز * كه بودش زبان پر ز گفتار نغز

بگفتند تازى منوچهر شاه * شود گرم و باشد زبان سپاه

بگويد كه گفتند ما كهتريم * زمين جز بفرمان او نسپريم

گروهى خداوند بر چارپاى * گروهى خداوند كشت و سراى

سپاهى بدين رزمگاه آمديم * نه بر آرزو كينه خواه آمديم

كنون سر بسر شاه را بنده‌ايم * دل و جان به مهر وى آگنده‌ايم

گرش راى جنگ است و خون ريختن * نداريم نيروى آويختن

سران يك سره پيش شاه آوريم * بر او سر بىگناه آوريم

براند هر آن كام كو را هواست * برين بىگنه جان ما پادشاست

بگفت اين سخن مرد بسيار هوش * سپهدار خيره به دو داد گوش

چنين داد پاسخ كه من كام خويش * به خاك افگنم بر كشم نام خويش

هر آن چيز كان نز ره ايزديست * از آهرمنى گر ز دست بديست

سراسر ز ديدار من دور باد * بدى را تن ديو رنجور باد

شما گر همه كينه دار منيد * و گر دوستداريد و يار منيد

چو پيروزگر دادمان دستگاه * گنه‌كار پيدا شد از بىگناه

كنون روز دادست بيداد شد * سران را سر از كشتن آزاد شد

[ همه مهر جوئيد و افسون كنيد * ز تن آلت جنگ بيرون كنيد ]

خروشى بر آمد ز پرده سراى * كه اى پهلوانان فرخنده راى

ازين پس بخيره مريزيد خون * كه بخت جفا پيشگان شد نگون

همه آلت لشكر و ساز جنگ * ببردند نزديك پور پشنگ

سپهبد منوچهر بنواختشان * بر اندازه بر پايگه ساختشان

[ فرستادن سر سلم را به نزد فريدون ]

[ فرستادن سر سلم را به نزد فريدون ]

سوى دژ فرستاد شيروى را * جهان ديده مرد جهانجوى را

بفرمود كان خواسته برگراى * نگه كن همه هر چه يا بى بجاى

بپيلان گردونكش آن خواسته * بدرگاه شاه آور آراسته

بفرمود تا كوس رويين و ناى * زدند و فرو هشت پرده سراى