شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٢٦

[ زارى كردن لهاك و فرشيدورد بر پيران ]

ز گودرز چون خواست پيران نبرد * چنين گفت با گرد فرشيدورد

كه گر من شوم كشته بر كينه گاه * شما كس مباشيد پيش سپاه

اگر كشته گردم برين دشت كين * شود تنگ بر نامداران زمين

نه از تخمهء ويسه ماند كسى * كه اندر سرش مغز باشد بسى

كه بر كينه گه چونك ما را كشند * چو سرهاى ما سوى ايران كشند

ز گودرز خواهد سپه زينهار * شما خويشتن را مداريد خوار

همه راه سوى بيابان بريد * مگر كز بد دشمنان جان بريد

بلشكرگه خويش رفتند باز * همه ديده پر خون و دل پر گداز

بدانست لشكر سراسر همه * كه شد بىشبان آن گرازان رمه

همه سر بسر زار و گريان شدند * چو بر آتش تيز بريان شدند

بنزديك لهّاك و فرشيدورد * برفتند با دل پر از باد سرد

كه اكنون چه سازيم زين رزمگاه * چو شد پهلوان پشت توران سپاه

چنين گفت هر كس كه پيران گرد * جز از نام نيكو ز گيهان نبرد

كرا دل دهد نيز بستن كمر * ز آهن كله بر نهادن بسر

چنين گفت لهّاك و فرشيدورد * كه از خواست يزدان كرانه كه كرد

چنين راند بر سر ورا روزگار * كه بر كينه كشته شود زار و خوار

بشمشير كرده جدا سر ز تن * نيابد همى كشته گور و كفن

بهر جاى كشته كشان دشمنش * پر از خون سر و درع و خسته تنش

كنون بودنى بود و پيران گذشت * همه كار و كردار او باد گشت

ستون سپه بود تا زنده بود * به مهر سپه جانش آگنده بود

سپه را ز دشمن نگهدار بود * پسر با برادر برش خوار بود

بدان گيتى افتاد نيك و بدش * همانا كه نيكست با ايزدش

بس از لشكر خويش تيمار خورد * ز گودرز پيمان ستد در نبرد

كه گر من شوم كشته در كينه گاه * نجويى تو كين زان سپس با سپاه

گذرشان دهى تا بتوران شوند * كمين را نسازى بريشان كمند

ز پيمان نگردند ايرانيان * ازين در كنون نيست بيم زيان

سه كارست پيش آمده ناگزير * همه گوش داريد برنا و پير

اگرتان بزنهار بايد شدن * كنون تان همى راى بايد زدن

و گر بازگشتن بخرگاه خويش * سپردن بنيك و ببد راه خويش

و گر جنگ را گرد كرده عنان * يكايك بخوناب داده سنان

گر ايدون كتان دل گرايد بجنگ * بدين رزمگه كرد بايد درنگ

كه پيران ز مهتر سپه خواستست * سپهبد يكى لشكر آراستست

زمان تا زمان لشكر آيد پديد * همى كينه زيشان ببايد كشيد

ز هر گونه رانيم يك سر سخن * جز از خواست يزدان نباشد ز بن

ور ايدون كتان راى شهرست و گاه * همانا كه بر ما نگيرند راه

و گرتان بزنهار شاهست راى * ببايد بسيچيد و رفتن ز جاى

و گرتان سوى شهر ايران هواست * دل هر كسى بر تنش پادشاست