شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٢٠

[ رزم هجير با سپهرم ]

كمان بر گرفتند و تير خدنگ * برآمد خروش سواران جنگ

كمانها همه پاك بر هم شكست * سوى نيزه بردند چون باد دست

دو جنگى و هر دو دلير و سوار * هشيوار و ديده بسى كارزار

بگشتند بسيار يك با دگر * بپيچيد رهّام پرخاشخر

يكى نيزه انداخت بر ران اوى * كز اسب اندر آمد بفرمان اوى

جدا شد ز باره هم آنگاه ترك * ز اسب اندر افتاد ترك سترك

به پشت اندرش نيزه‌اى زد دگر * سنان اندر آمد ميان جگر

فرود آمد از باره كرد آفرين * ز دادار بر بخت شاه زمين

بكين سياوش كشيدش نگون * ز كينه بماليد بر روى خون

بزين اندر آهخت و بستش چو سنگ * سر آويخته پايها زير تنگ

نشست از بر زين و اسبش كشان * بيامد دوان تا بجاى نشان

به بالا برآمد شده شاد دل * ز درد و غمان گشته آزاد دل

بپيروزى شاه و تخت بلند * بكام آمده زير بخت بلند

همى آفرين خواند سالار شاه * ابر شاه كىخسرو و تاج و گاه

كه پيروزگر شاه پيروز باد * همه روزگارانش نوروز باد

[ رزم بيژن با رويين ]

[ رزم بيژن با رويين ]

ششم بيژن گيو و رويين دمان * بزه بر نهادند هر دو كمان

چپ و راست گشتند يك با دگر * نبد تيرشان از كمان كارگر

برومى عمود آنگهى پور گيو * همى گشت با گرد رويين نيو

بر آوردگه بر برو دست يافت * زمين را بدرّيد و اندر شتافت

زد از باد بر سرش رومى ستون * فرو ريخت از تَرگ او مغز و خون

بزين پلنگ اندرون جان بداد * ز پيران ويسه بسى كرد ياد

پس از پشت باره در آمد نگون * همه تن پر آهن دهن پر ز خون

ز اسب اندر آمد سبك بيژنا * مر او را بكردار آهرمنا

كمند اندر افگند و بر زين كشيد * نبد كس كه تيمار رويى كشيد

برفت از پى سود مايه بباد * هنوز از جوانيش نابوده شاد

بر اسبش بكردار پيلى ببست * گرفت آنگهى پالهنگش بدست

عنان هيون تگاور بتافت * و ز آن جايگه سوى بالا شتافت

بچنگ اندرون شير پيكر درفش * ميان ديبه و رنگ خورده بنفش

چنينست كار جهان فريب * پس هر فرازى نهاده نشيب

و ز آن جايگه شد بجاى نشان * بنزديك آن نامور سركشان

همى گفت پيروزگر باد شاه * هميشه سر پهلوان با كلاه

جهان پيش شاه جهان بنده باد * هميشه دل پهلوان باد شاد

[ رزم هجير با سپهرم ]

[ رزم هجير با سپهرم ]

برون تاخت هفتم ز گردان هجير * يكى نامدارى سوارى هژير

سپهرم ز خويشان افراسياب * يكى نامور بود با جاه و آب

ابا پور گودرز رزم آزمود * كه چون او بلشكر سوارى نبود

برفتند هر دو بجاى نبرد * برآمد ز آوردگه تيره گرد

بشمشير هر دو بر آويختند * همى ز آهن آتش فرو ريختند