شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥١٩

[ رزم رهام با بارمان ]

همى زنده بايست مر گيو را * كز اسب اندر آرد گوِ نيو را

چنان بسته در پيش خسرو برد * ز تركان يكى هديهء نو برد

چو گيو اندر آمد گروى از نهيب * كمان شد ز دستش بسوى نشيب

سوى تيغ برد آن زمان دست خويش * دمان گيو نيو اندر آمد بپيش

عمودى بزد بر سر و ترگ اوى * كه خون اندر آمد ز تارك به روى

هميدون ز زين دست بگذاردش * گرفتش ببر سخت و بفشاردش

كه بر پشت زين مرد بىتوش گشت * ز اسب اندر افتاد و بيهوش گشت

فرود آمد از باره جنگى پلنگ * دو دست از پس پشت بستش چو سنگ

نشست از بر زين و او را بپيش * دوانيد و شد تا بر يار خويش

به بالا برآمد درفشى بدست * بنعره همى كوه را كرد پست

بپيروزى شاه ايران زمين * همى خواند بر پهلوان آفرين

سه ديگر سيامك ز توران سپاه * بشد با گرازه بآوردگاه

برفتند و نيزه گرفته بدست * خروشان بكردار پيلان مست

پر از جنگ و پر خشم كينه وران * گرفتند زان پس عمود گران

چو شيران جنگى بر آشوفتند * همى بر سر يكدگر كوفتند

زبانشان شد از تشنگى لخت لخت * بتنگى فراز آمد آن كار سخت

پياده شدند و بر آويختند * همى گرد كينه بر انگيختند

گرازه بزد دست برسان شير * مر او را چو باد اندر آورد زير

چنان سخت زد بر زمين كاستخوانش * شكست و برآمد ز تن نيز جانش

گرازه هم آنگه ببستش باسب * نشست از بر زين چو آذرگشسب

گرفت آنگه اسب سيامك بدست * به بالا برآمد بكردار مست

درفش خجسته بدست اندرون * گرازان و شادان و دشمن نگون

خروشان و جوشان و نعره زنان * ابر پهلوان آفرين بركنان

چهارم فروهل بد و زنگله * دو جنگى بكردار شير يله

بايران نبرده بتير و كمان * نبد چون فروهل دگر بد گمان

چو از دور ترك دژم را بديد * كمان را بزه كرد و اندر كشيد

برآورد زان تيرهاى خدنگ * گرفته كمان رفت پيشش بجنگ

ابر زنگله تير باران گرفت * ز هر سو كمين سواران گرفت

خدنگى برانش برآمد چو باد * كه بگذشت بر مرد و بر اسب شاد

به روى اندر آمد تگاور ز درد * جدا شد ازو زنگله روى زرد

نگون شد سر زنگله جان بداد * تو گفتى همانا ز مادر نزاد

فروهل فرو جست و ببريد سر * برون كرد خفتان رومى ز بر

سرش را بفتراك زين بر ببست * بيامد گرفت اسب او را بدست

به بالا برآمد بسان پلنگ * به خون غرقه گشته بر و تيغ و چنگ

درفش خجسته برآورد راست * شده شادمان يافته هرچ خواست

خروشيد زان پس كه پيروز باد * سر خسروان شاه فرخ نژاد

به پنجم چو رهّام گودرز بود * كه با بارمان او نبرد آزمود