شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥١٧

[ نامزد كردن گودرز و پيران پهلوانان را براى جنگ ]

دو لشكر چنين پاك با يكدگر * فگنده چو پيلان ز تن دور سر

سپاه دو كشور همه شد تباه * گه آمد كه بردارى اين كينه گاه

جهان سربسر پاك بىمرد گشت * برين كينه پيكار ما سرد گشت

ور ايدونك هستى چنين كينه دار * ازان كوه پايه سپاه اندر آر

تو از لشكر خويش بيرون خرام * مگر خود برآيدت زين كينه كام

بتنها من و تو برين دشت كين * بگرديم و كين آوران همچنين

ز ما هرك او هست پيروز بخت * رسد خود بكام و نشيند بتخت

اگر من بدست تو گردم تباه * نجويند كينه ز توران سپاه

بپيش تو آيند و فرمان كنند * بپيمان روان را گروگان كنند

و گر تو شوى كشته بر دست من * كسى را نيازارم از انجمن

مرا با سپاه تو پيكار نيست * بريشان ز من نيز تيمار نيست

چو گودرز گفتار پيران شنيد * از اختر همى بخت وارونه ديد

نخست آفرين كرد بر كردگار * دگر ياد كرد از شه نامدار

بپيران چنين گفت كاى نامور * شنيديم گفتار تو سر بسر

ز خون سياوش بافراسياب * چه سودست از داد سر بر متاب

كه چون گوسفندش ببريد سر * پر از خون دل از درد خسته جگر

ازان پس برآورد ز ايران خروش * ز بس كشتن و غارت و جنگ و جوش

سياوش بسوگند تو سر بداد * تو دادى بخيره مر او را بباد

ازان پس كه نزد تو فرزند من * بيامد كشيدى سر از پند من

شتابيدى و جنگ را ساختى * بكردار آتش همى تاختى

مرا حاجت از كردگار جهان * برين گونه بود آشكار و نهان

كه روزى تو پيش من آيى بجنگ * كنون آمدى نيست جاى درنگ

به پيران سر اكنون بآوردگاه * بگرديم يك با دگر بىسپاه

سپهدار تركان برآراست كار * ز لشكر گزيد آن زمان ده سوار

ابا اسب و ساز و سليح تمام * همه شير مرد و همه نيك نام

همانگه ز ايران سپه پهلوان * بخواند آن زمان ده سوار جوان

برون تاختند از ميان سپاه * برفتند يك سر بآوردگاه

كه ديدار ديده بريشان نبود * دو سالار زين گونه رزم آزمود

ابا هر سوارى ز ايران سپاه * ز توران يكى شد ورا رزم خواه

نهادند پس گيو را با گروى * كه همزور بودند و پرخاش جوى

گروى زره كز ميان سپاه * سراسر برو بود نفرين شاه

كه بگرفت ريش سياوش بدست * سرش را بريد از تن پاك پست

دگر با فريبرز كاوس تفت * چو كلباد ويسه بآورد رفت

چو رهّام گودرز با بارمان * برفتند يك با دگر بدگمان

گرازه بشد با سيامك بجنگ * چو شير ژيان با دمنده نهنگ

چو گرگين كار آزموده سوار * كه با اندريمان كند كارزار

ابا بيژن گيو رويين گرد * بجنگ از جهان روشنايى ببرد