شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥١٣

[ پيمان كردن گودرز و پيران به جنگ يازده رخ ]

ز رنج نبرد و ز خون ريختن * بهر جاى با دشمن آويختن

دل پهلوان گشت زان پر ز درد * كه رخسار آزادگان ديد زرد

بفرمودشان بازگشتن بجاى * سپهدار نيك اختر و رهنماى

بدان تا تن رنج بردارشان * بر آسايد از جنگ و پيكارشان

برفتند و شبگير باز آمدند * پر از كينه و رزمساز آمدند

بسالار بر خواندند آفرين * كه اى نامور پهلوان زمين

شبت خواب چون بود و چون خاستى * ز پيكار تركان چه آراستى

بديشان چنين گفت پس پهلوان * كه اى نيك مردان و فرخ گوان

سزد گر شما بر جهان آفرين * بخوانيد روز و شبان آفرين

كه تا اين زمان هرچ رفت از نبرد * بكام دل ما همى گشت گرد

فراوان شگفتى رسيدم بسر * جهان را نديدم مگر برگذر

ز بيداد و داد آنچ آمد بشاه * بد و نيك را هم به دويست راه

چو ما چرخ گردان فراوان سرشت * درود آن كجا بآرزو خود بكشت

نخستين كه ضحاك بيدادگر * ز گيتى بشاهى برآورد سر

جهان را چه مايه به سختى بداشت * جهان آفرين زو همه در گذاشت

بداد آنك آورد پيدا ستم * ز باد آمد آن پادشاهى بدم

چو بيداد او دادگر برنداشت * يكى دادگر را بروبر گماشت

برآمد بران كار او چند سال * بد انداخت يزدان بران بدسگال

فريدون فرّخ شه دادگر * ببست اندر آن پادشاهى كمر

همه بند آهرمنى برگشاد * بياراست گيتى سراسر بداد

چو ضحاك بد گوهر بدمنش * كه كردند شاهان به دو سرزنش

ز افراسياب آمد آن بد خوى * همان غارت و كشتن و بد گوى

كه در شهر ايران بگسترد كين * بگشت از ره داد و آيين و دين

سياوش را هم بفرجام كار * بكشت و برآورد از ايران دمار

و زان پس كجا گيو ز ايران براند * چه مايه به سختى بتوران بماند

نهاليش بد خاك و بالينش سنگ * خورش گوشت نخچير و پوشش پلنگ

همى رفت گم بوده چون بيهشان * كه يابد ز كىخسرو آنجا نشان

يكايك چو نزديك خسرو رسيد * برو آفرين كرد كو را بديد

و زان پس بايران نهادند روى * خبر شد بپيران پرخاش جوى

سبك با سپاه اندر آمد به راه * كه هر دو كندشان بره بر تباه

بكرد آنچ بودش ز بد دسترس * جهاندارشان بد نگهدار و بس

ازان پس بكين سياوش سپاه * سوى كاسه‌رود اندر آمد به راه

بلاون كه آمد سپاه گشن * شبيخون پيران و جنگ پشن

كه چندان پسر پيش من كشته شد * دل نامداران همه گشته شد

كنون با سپاهى چنين كينه جوى * بيامد به روى اندر آورد روى

چو با ما بسنده نخواهد بدن * همى داستانها بخواهد زدن

همى چاره سازد بدان تا سپاه * ز توران بيايد بدين رزمگاه