شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٠٥

[ يارى خواستن پيران از افراسياب ]

چو از پيش گودرز برخاستند * بفرمود تا خلعت آراستند

از اسبان تازى بزرّين ستام * چه افسر چه شمشير زرّين نيام

ببخشيد يارانش را سيم و زر * كرا درخور آمد كلاه و كمر

برفت از در پهلوان با سپاه * سوى لشكر خويش بگرفت راه

چو رويين بنزديك پيران رسيد * بپيش پدر شد چنانچون سزيد

بنزديك تختش فرو برد سر * جهان ديده پيران گرفتش ببر

چو بگزارد پيغام سالار شاه * بگفت آنچ ديد اندران رزمگاه

پس آن نامه برخواند پيشش دبير * رخ پهلوان سپه شد چو قير

دلش گشت پر درد و جان پر نهيب * بدانست كآمد بتنگى نشيب

شكيبايى و خامشى برگزيد * بكرد آن سخن بر سپه ناپديد

ازان پس چنين گفت پيش سپاه * كه گودرز را دل نيامد به راه

ازان خون هفتاد پور گزين * نيارامدش يك زمان دل ز كين

گر ايدونگ او بر گذشته سخن * بنوّى همى كينه سازد ز بن

چرا من به كين برادر كمر * نبندم نخارم ازين كينه سر

هم از خون نهصد سر نامدار * كه از تن جدا شد گه كار زار

كه اندر بر و بوم تركان دگر * سوارى چو هومان نبندد كمر

چو نستيهن آن سرو سايه فگن * كه شد ناپديد از همه انجمن

ببايد كنون بست ما را كمر * نمانم بايرانيان بوم و بر

بنيروى يزدان و شمشير تيز * برآرم از آن انجمن رستخيز

از اسبان گله هرچ شايسته بود * ز هر سو بلشكرگه آورد زود

پياده همه كرد يك سر سوار * دو اسبه سوار از پس كارزار

سر گنجهاى كهن برگشاد * بدينار دادن دل اندر نهاد

چو اين كرده شد نزد افراسياب * نوندى برافگند هنگام خواب

فرستاده‌اى با هش و راى پير * سخنگوى و گرد و سوار و دبير

كه رو شاه توران سپه را بگوى * كه اى دادگر خسرو نامجوى

كز آنگه كه چرخ سپهر بلند * بگشت از بر تيره خاك نژند

چو تو شاه بر گاه ننشست نيز * به كس نام شاهى نپيوست نيز

نه زيبا بود جز تو مر تخت را * كلاه و كمر بستن و بخت را

ازان كس برآرد جهاندار گرد * كه پيش تو آيد بروز نبرد

يكى بنده‌ام من گنهكار تو * كشيده سر از جان بيدار تو

ز كىخسرو از من بيازرد شاه * جزين خويشتن را ندانم گناه

كه اين ايزدى بود بود آنچ بود * ندارد ز گفتار بسيار سود

اگر نيز بيند مرا زين گناه * كند گردن آزاد و آيد به راه

رسانم من اكنون بشاه آگهى * كه گردون چه آورد پيش رهى

كشيدم بكوه كنابد سپاه * بايرانيان بر ببستيم راه

و زان سو بيامد سپاهى گران * سپهدار گودرز و با او سران

كز ايران ز گاه منوچهر شاه * فزون زان نيامد بتوران سپاه