شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٠٠

[ نامه نوشتن پيران به گودرز و آشتى خواستن ]

هميدون تو نزديك خسرو به مهر * يكى نامه بنويس و بنماى چهر

چنين از ره مهر و پيكار من * ز خون ريختن با تو گفتار من

چو پيمان همه كرده باشيم راست * ز من خواسته هرچ خسرو بخواست

فرستم همه سر بسر نزد شاه * در كين ببندد مگر بر سپاه

ازان پس كه اين كرده باشيم نيز * گروگان فرستاده و داده چيز

بپيوندم اين مهر و آيين و دين * بدوزم بدست وفا چشم كين

كه بشكست هنگام شاه بزرگ * ز بد گوهر تور و سلم سترگ

فريدون كه از درد سرگشته شد * كجا ايرج نامور كشته شد

ز من هرچ بايد بنيكى بخواه * ازان پس برين نامه كن نزد شاه

نبايد كزين خوب گفتار من * بسستى گمانى برند انجمن

كه من جز به مهر اين نگويم همى * سرانجام نيكى بجويم همى

مرا گنج و مردان از آن تو بيش * بمردانگى نام از آن تو پيش

و ليكن بدين كينه انگيختن * ببيداد هر جاى خون ريختن

بسوزد همى بر سپه بر دلم * بكوشم كه كين از ميان بگسلم

سه ديگر كه از كردگار جهان * بترسم همى آشكار و نهان

كه نپسندد از ما بدى دادگر * گزافه نبردارد اين شور و شر

اگر سر بپيچى ز گفتار من * نجويى همه ژرف كردار من

گنهكار دانى مرا بىگناه * نخواهى بگفتار كردن نگاه

كجا داد و بيداد نزدت يكيست * جز از كينه گستردنت راى نيست

گزين كن ز گردان ايران سران * كسى كو گرايد بگرز گران

هميدون من از لشكر خويش مرد * گزينم چو بايد ز بهر نبرد

همه يك بديگر فراز آوريم * سران را ز سر سوى گاز آوريم

هميدون من و تو بآوردگاه * بگرديم يك با دگر كينه خواه

مگر بىگناهان ز خون ريختن * بآسايش آيند ز آويختن

كسى كش گنهكار دارى همى * وزو بر دل آزار دارى همى

بپيش تو آرم بروز نبرد * ببايدت پيمان يكى نيز كرد

كه بر ما تو گر دست يا بى به خون * شود بخت گردان تركان نگون

نيازارى از بن سپاه مرا * نسوزى برو بوم و گاه مرا

گذرشان دهى تا بتوران شوند * كمين را نسازى بريشان كمند

و گر من شوم بر تو پيروزگر * دهد مر مرا اختر نيك بر

نسازم بايرانيان بر كمين * نگيريم خشم و نجوييم كين

سوى شهر ايران دهم راهشان * گذارم يكايك سوى شاهشان

از يشان نگردد يكى كاسته * شوند ايمن از جان و ز خواسته

ور ايدونك زينسان نجويى نبرد * دگرگونه خواهى همى كار كرد

بانبوه جويى همى كارزار * سپه را سراسر بجنگ اندر آر

هران خون كه آيد بكين ريخته * تو باشى بدان گيتى آويخته

ببست از بر نامه بر بند را * بخواند آن گرانمايه فرزند را