شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٥٠

[ مردانگى منوچهر و سپاه او در جنگ با تور ]

[ اگر بر شما دام و دد روز و شب * همى گريدى نيستى بس عجب ]

[ كه از بيشهء نارون تا بچين * سواران جنگند و مردان كين ]

[ درفشيدن تيغهاى بنفش * چو بينيد با كاويانى درفش ]

[ بدرّد دل و مغزتان از نهيب * بلندى ندانيد باز از نشيب ]

[ قباد آمد آنگه بنزديك شاه * بگفت آنچه بشنيد ازان رزم خواه ]

[ منوچهر خنديد و گفت آنگهى * كه چونين نگويد مگر ابلهى ]

[ سپاس از جهاندار هر دو جهان * شناسندهء آشكار و نهان ]

[ كه داند كه ايرج نياى منست * فريدون فرخ گواى منست ]

[ كنون گر بجنگ اندر آريم سر * شود آشكارا نژاد و گهر ]

[ به زور خداوند خورشيد و ماه * كه چندان نمانم ورا دستگاه ]

[ كه برهم زند چشم زير و زبر * بريده بلشكر نمايمش سر ]

[ بفرمود تا خوان بياراستند * نشستنگه رود و مىواستند ]

[ تاخت كردن منوچهر بر سپاه تور ]

[ تاخت كردن منوچهر بر سپاه تور ]

[ بدان گه كه روشن جهان تيره گشت * طلايه پراگنده بر گرد دشت ]

[ بپيش سپه قارن رزم زن * ابا راى زن سرو شاه يمن ]

[ خروشى بر آمد ز پيش سپاه * كه اى نامداران و مردان شاه ]

[ بكوشيد كين جنگ آهرمنست * همان در دو كين است و خون خستنست ]

[ ميان بسته داريد و بيدار بيد * همه در پناه جهاندار بيد ]

[ كسى كو شود كشته زين رزمگاه * بهشتى بود شسته پاك از گناه ]

[ هر آن كس كه از لشكر چين و روم * بريزند خون و بگيرند بوم ]

[ همه نيكنامند تا جاودان * بمانند با فرهء موبدان ]

[ هم از شاه يابند ديهيم و تخت * ز سالار زرّ و ز دادار بخت ]

[ چو پيدا شود پاك روز سپيد * دو بهره بپيمايد از چرخ شيد ]

[ ببنديد يك سر ميان يلى * ابا گرز و با خنجر كابلى ]

[ بداريد يك سر همه جاى خويش * يكى از دگر پاى منهيد پيش ]

[ سران سپه مهتران دلير * كشيدند صف پيش سالار شير ]

[ بسالار گفتند ما بنده‌ايم * خود اندر جهان شاه را زنده‌ايم ]

[ چو فرمان دهد ما هميدون كنيم * زمين را ز خون رود جيحون كنيم ]

[ سوى خيمهء خويش باز آمدند * همه با سرى كينه ساز آمدند ]

[ مردانگى منوچهر و سپاه او در جنگ با تور ]

[ مردانگى منوچهر و سپاه او در جنگ با تور ]

سپيده چو از تيره شب بر دميد * ميان شب تيره اندر خميد

منوچهر برخاست از قبلگاه * ابا جوشن و تيغ و رومى كلاه

[ سپه يك سره نعره برداشتند * سنانها بابر اندر افراشتند ]

[ پر از خشم سر ابروان پر ز چين * همى بر نوشتند روى زمين ]

چپ و راست و قلب و جناح سپاه * بياراست لشكر چو بايست شاه

[ زمين شد بكردار كشتى بر آب * تو گفتى سوى غرق دارد شتاب ]

بزد مهره بر كوههء ژنده پيل * زمين جنب جنبان چو درياى نيل