شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩٩

[ نامه نوشتن پيران به گودرز و آشتى خواستن ]

نگه كن كز ايران و توران سوار * چه مايه تبه شد بدين كارزار

بكين جستن مردهء ناپديد * سر زندگان چند بايد بريد

گه آمد كه بخشايش آيد ترا * ز كين جستن آسايش آيد ترا

اگر بازيابى شده روزگار * بگيتى درون تخم كينه مكار

روانت مرنجان و مگذار تن * ز خون ريختن بازكش خويشتن

پس از مرگ نفرين بود بر كسى * كزو نام زشتى بماند بسى

نبايد كه زشتى بماندت نام * و گر تو بدان سر شوى شاد كام

هر آنگه كه موى سيه شد سپيد * ببودن نماند فراوان اميد

بترسم كه گر بار ديگر سپاه * بجنگ اندر آيد بدين رزمگاه

نبينى ز هر دو سپه كس بپاى * برفته روان تن بمانده بجاى

ازان پس كه داند كه پيروز كيست * نگون بخت گر گيتى افروز كيست

ور ايدونك پيكار و خون ريختن * بدين رزمگه با من آويختن

كزين سان همى جنگ شيران كنى * همى از پى شهر ايران كنى

بگو تا من اكنون هم اندر شتاب * نوندى فرستم بافراسياب

بدان تا بفرمايدم تا زمين * ببخشيم و پس درنورديم كين

چنانچون بگاه منوچهر شاه * ببخشش همى داشت گيتى نگاه

هران شهر كز مرز ايران نهى * بگو تا كنيم آن ز تركان تهى

و ز آباد و ويران و هر بوم و بر * كه فرمود كىخسرو دادگر

از ايران بكوه اندر آيد نخست * در غرچگان از بر بوم بُست

دگر طالقان شهر تا فارياب * هميدون در بلخ تا اندرآب

دگر پنجهير و در باميان * سر مرز ايران و جاى كيان

دگر گوزگانان فرخنده جاى * نهادست نامش جهان كدخداى

دگر موليان تا در بدخشان * همينست ازين پادشاهى نشان

فروتر دگر دشت آموى و زم * كه با شهر ختلان برايد برم

چه شگنان و ز ترمذ ويسه گرد * بخارا و شهرى كه هستش بگرد

هميدون برو تا در سغد نيز * نجويد كس آن پادشاهى بنيز

و زان سو كه شد رستم گردسوز * سپارم به دو كشور نيمروز

ز كوه و ز هامون بخوانم سپاه * سوى باختر برگشاييم راه

بپردازم اين تا در هندوان * نداريم تاريك ازين پس روان

ز كشمير و ز كابل و قندهار * شما را بود آن همه زين شمار

و زان سو كه لهراسب شد جنگجوى * الا نان و غر در سپارم بدوى

ازين مرز پيوسته تا كوه قاف * بخسرو سپاريم بىجنگ و لاف

و زان سو كه اشكش بشد همچنين * بپردازم اكنون سراسر زمين

و زان پس كه اين كرده باشم همه * ز هر سو بر خويش خوانم رمه

بسوگند پيمان كنم پيش تو * كزين پس نباشم بدانديش تو

بدانى كه ما راستى خواستيم * به مهر و وفا دل بياراستيم

سوى شاه تركان فرستم خبر * كه ما را ز كينه بپيچيد سر