شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩٧

[ سپاه آراستن خسرو ]

من اندر پى طوس با پيل و گاه * به يارى بيايم به پشت سپاه

تو از جنگ پيران مبر تاب روى * سپه را بياراى و زو كينه جوى

چو هومان و نستيهن از پشت اوى * جدا ماند شد باد در مشت اوى

گر از نامداران ايران نبرد * بخواهد بفرمان و زان بر مگرد

چو پيران نبرد تو جويد دلير * مكن بد دلى پيش او شو چو شير

بپيكار منديش ز افراسياب * بجاى آر دل روى ازو برمتاب

چو آيد بجنگ اندرون جنگجوى * نبايد كه برتابى از جنگ روى

بريشان تو پيروز باشى بجنگ * نگر دل ندارى بدين كار تنگ

چنين دارم اوميد از كردگار * كه پيروز باشى تو در كارزار

هميدون گمانم كه چون من ز راه * به پشت سپاه اندر آرم سپاه

بريشان شما رانده باشيد كام * بخورشيد تابان برآورده نام

ز كاوس و ز طوس نزد سپاه * درود فراوان فرستاد شاه

بران نامه بنهاد خسرو نگين * فرستاده را داد و كرد آفرين

[ سپاه آراستن خسرو ]

[ سپاه آراستن خسرو ]

چو از پيش خسرو برون شد هجير * سپهبد همى راى زد با وزير

ز بس مهربانى كه بد بر سپاه * سراسر همه رزم بد راى شاه

همى گفت اگر لشكر افراسياب * بجنباند از جاى و بگذارد آب

سپاه مرا بگسلاند ز جاى * مرا رفت بايد همينست راى

همانگه شه نوذران را بخواند * بفرمود تا تيز لشكر براند

بسوى دهستان سپه بركشيد * همه دشت خوارزم لشكر كشيد

نگهبان لشكر بود روز جنگ * بجنگ اندر آيد بسان پلنگ

تبيره برآمد ز درگاه طوس * خروشيدن ناى رويين و كوس

سپاه و سپهبد برفتن گرفت * زمين سم اسبان نهفتن گرفت

تو گفتى كه خورشيد تابان بجاى * بماند از نهيب سواران بپاى

دو هفته همى رفت زان سان سپاه * بشد روشنايى ز خورشيد و ماه

پراگنده بر گرد كشور خبر * ز جنبيدن شاه پيروز گر

چو طوس از در شاه ايران برفت * سبك شاه رفتن بسيچيد تفت

ابا ده هزار از گزيده سران * همه نامداران و كنداوران

بنزديك گودرز بنهاد روى * ابا نامداران پرخاش جوى

ابا پيل و با كوس و با فرّهى * ابا تخت و با تاج شاهنشهى

هجير آمد از پيش خسرو دمان * گرازان و خندان و دل شادمان

ابا خلعت و خوبى و خرّمى * تو گفتى همى برنوردد زمى

چو آمد بنزديك پرده سراى * برآمد خروشيدن كرّ ناى

پذيره شدندش سران سر بسر * زمين پر ز آهن هوا پر ز زر

چو خيزد بچرخ اندرون داورى * ز ماه و ز ناهيد و ز مشترى

بياراست لشكر چو چشم خروس * ابا زنگ زرين و پيلان و كوس

چو آمد بر نامور پهلوان * بگفت آنچ ديد از شه خسروان

نوازيدن شاه و پيوند اوى * همى گفت از رادى و پند اوى