شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩٦

[ پاسخ نامهء گودرز از خسرو ]

و ليكن ازان خوب كردار او * نجستم همى ژرف پيكار او

كنون آشكارا نمود اين سپهر * كه پيران بتوران گرايد به مهر

كنون چون نبيند جز افراسياب * دلش را تو از مهر او بر متاب

گر او بر خرد برگزيند هوا * بكوشش نرويد ز خارا گيا

تو با دشمن از خوب گويى رواست * از آزادگان خوب گفتن سزاست

و ديگر ز پيكار جنگ آوران * كجا ياد كردى بگرز گران

ز نيك اختر و گردش هور و ماه * ز كوشش نمودن بران رزمگاه

مرا اين درستست كز كار كرد * تو پيروز باشى بروز نبرد

نبيره كجا چون تو دارد نيا * بجنگ اندرون باشدش كيميا

ز شيران چه زايد مگر نرّه شير * چنانچون بود نامدار و دلير

ببيداد بر نيست اين كار تو * بسندست يزدان نگهدار تو

تو زور و دليرى ز يزدان شناس * ازو دار تا زنده باشى سپاس

سديگر كه گفتى كه افراسياب * سپه را همى بگذراند ز آب

ز پيران فرستاده شد نزد اوى * سپاهش بايران نهادست روى

همانست يك سر كه گفتى سخن * كنون باز پاسخ فگنديم بن

بدان اى پر انديشه سالار من * بهر كار شايستهء كار من

كه او بر لب رود جيحون درنگ * نه زان كرد كآيد بر ما بجنگ

كه خاقان برو لشكر آرد ز چين * فراز آمدش از دو رويه كمين

و ديگر كه از لشكران گران * پراگنده بر گرد توران سران

به دو دشمن آمد ز هر سو پديد * ازان بر لب رود جيحون كشيد

بپنجم سخن كآگهى خواستى * به مهر گوان دل بياراستى

چو لهراسب و چون اشكش تيز چنگ * چو رستم سپهبد دمنده نهنگ

بدان اى سپهدار و آگاه باش * بهر كار با بخت همراه باش

كزان سو كه شد رستم شيرمرد * ز كشمير و كابل برآورد گرد

و زان سو كه شد اشكش تيز هوش * برآمد ز خوارزم يك سر خروش

برزم اندرون شيده برگشت ازوى * سوى شهر گرگان نهادست روى

و زان سو كه لهراسب شد با سپاه * همه مهتران بر گشادند راه

الانان و غز گشت پرداخته * شد آن پادشاهى همه ساخته

گر افراسياب اندر آيد به راه * ز جيحون بدين سو گذارد سپاه

بگيرند گردان پس پشت اوى * نماند بجز باد در مشت اوى

تو بشناس كو شهر آباد خويش * بر و بوم و فرخنده بنياد خويش

بگفتار پيران نماند بجاى * بدشمن سپارد نهد پيش پاى

نجنباند او داستان را دو لب * كه نايد خبر زو به من روز و شب

بدان روز هرگز مبادا درود * كه او بگذراند سپه را ز رود

بما بر كند پيش دستى بجنگ * نبيند كس اين روز تاريك و تنگ

بفرمايم اكنون كه بر پيل كوس * ببندد دمنده سپهدار طوس

دهستان و گرگان و آن بوم و بر * بگيرد بر آرد بخورشيد سر