شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩٣

[ شبيخون كردن نستهين و كشته شدن او ]

چو بيژن بنستيهن اندر رسيد * درفش سر ويسگان را بديد

هوا سر بسر گشته زنگارگون * زمين شد بكردار درياى خون

ز تركان دو بهره فتاده نگون * به زير پى اسب غرقه به خون

يكى تير بر اسب نستيهنا * رسيد از گشاد و بر بيژنا

ز درد اندر آمد تگاور به روى * رسيد اندرو بيژن جنگجوى

عمودى بزد بر سر ترگ دار * تهى ماند ازو مغز و برگشت كار

چنين گفت بيژن بايرانيان * كه هر كو ببندد كمر بر ميان

بجز گرز و شمشير گيرد بدست * كمان بر سرش بر كنم پاك پست

كه تركان بديدن پرى چهره‌اند * بجنگ از هنر پاك بىبهره‌اند

دليرى گرفتند كنداوران * كشيدند لشكر پرنداوران

چو پيلان همه دشت بر يكدگر * فگنده ز تنها جدا مانده سر

ازان رزمگه تا بتوران سپاه * دمان از پس اندر گرفتند راه

چو پيران نديد آن زمان با سپاه * برادر به دو گشت گيتى سياه

به كار آگهان گفت زين رزمگاه * هيونى بتازد بآوردگاه

كه آرد نشانى ز نستيهنم * و گرنه دو ديده ز سر بر كنم

هيونى برون تاختنت آن زمان * برفت و بديد و بيامد دمان

كه نستيهن آنك بدان رزمگاه * ابا نامداران توران سپاه

بريده سر افگنده برسان پيل * تن از گرز خسته بكردار نيل

چو بشنيد پيران برآمد به جوش * نماند آن زمان با سپهدار هوش

همى كند موى و همى ريخت آب * ازو دور شد خورد و آرام و خواب

بزد دست و بدريد رومى قباى * برآمد خروشيدن هاى هاى

همى گفت كاى كردگار جهان * همانا كه با تو بدستم نهان

كه بگسستى از بازوان زور من * چنين تيره شد اختر و هور من

دريغ آن هژبر افگن گردگير * جوان دلاور سوار هژير

گرامى برادر جهانبان من * سر ويسگان گرد هومان من

چو نستيهن آن شير شرزه بجنگ * كه روباه بودى بجنگش پلنگ

كرا يابم اكنون بدين رزمگاه * بجنگ اندر آورد بايد سپاه

بزد ناى رويين و بر بست كوس * هوا نيلگون شد زمين آبنوس

ز كوه كنابد برون شد سپاه * بشد روشنايى ز خورشيد و ماه

سپهدار ايران بزد كرّ ناى * سپاه اندر آورد و بگرفت جاى

ميان سپه كاويانى درفش * بپيش اندرون تيغهاى بنفش

همه نامداران پرخاشخر * ابا نيزه و گرزهء گاو سر

سپيده دمان اندر آمد سپاه * بپيكار تا گشت گيتى سياه

برفتند زان پس ببنگاه خويش * بخيمه شد اين آن بخرگاه خويش

سپهدار ايران بزيبد رسيد * از انديشه كردن دلش بر دميد

همى گفت كامروز رزمى گران * بكرديم و كشتيم از يشان سران

گمانى برم زانك پيران كنون * دواند سوى شاه تركان هيون