شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩٠

[ كشته شدن هومان به دست بيژن ]

نبد دسترسشان به خون ريختن * نشد سير دلشان ز آويختن

عمود از پس تيغ برداشتند * از اندازه پيكار بگذاشتند

ازان پس بران بر نهادند كار * كه زور آزمايند در كارزار

بدين گونه جستند ننگ و نبرد * كه از پشت زين اندر آرند مرد

كمر بند گيرد كرا زور بيش * ربايد ز اسب افگند خوار پيش

ز نيروى گردان دوال ركيب * گسست اندر آوردگاه از نهيب

هميدون نگشتند زاسبان جدا * نبودند بر يكدگر پادشا

پس از اسب هر دو فرود آمدند * ز پيكار يك بار دم بر زدند

گرفته بدست اسپشان ترجمان * دو جنگى بكردار شير دمان

بدان ماندگى باز برخاستند * بكشتى گرفتن بياراستند

ز شبگير تا سايه گسترد شيد * دو خونى ازين سان ببيم و اميد

همى رزم جستند يك با دگر * يكى را ز كينه نه برگشت سر

دهن خشك و غرقه شده تن در آب * ازان رنج و تابيدن آفتاب

و زان پس بدستورى يكدگر * برفتند پويان سوى آبخور

بخورد آب و برخاست بيژن به درد * ز دادار نيكى دهش ياد كرد

تن از درد لرزان چو از باد بيد * دل از جان شيرين شده نااميد

بيزدان چنين گفت كاى كردگار * تو دانى نهان من و آشكار

اگر داد بينى همى جنگ ما * برين كينه جستن بر آهنگ ما

ز من مگسل امروز توش مرا * نگه دار بيدار هوش مرا

[ كشته شدن هومان به دست بيژن ]

[ كشته شدن هومان به دست بيژن ]

جگر خسته هومان بيامد چو زاغ * سيه گشته از درد رخ چون چراغ

بدان خستگى باز جنگ آمدند * گرازان بسان پلنگ آمدند

همى زور كرد اين بران آن برين * گه اين را بسودى گه آن را زمين

ز بيژن فزون بود هومان به زور * هنر عيب گردد چو برگشت هور

ز هر گونه زور آزمودند و بند * فراز آمد آن بند چرخ بلند

بزد دست بيژن بسان پلنگ * ز سر تا ميانش بيازيد چنگ

گرفتش به چپ گردن و راست ران * خم آورد پشت هيون گران

برآوردش از جاى و بنهاد پست * سوى خنجر آورد چون باد دست

فرو برد و كردش سر از تن جدا * فگندش بسان يكى اژدها

بغلتيد هومان به خاك اندرون * همه دشت شد سر بسر جوى خون

نگه كرد بيژن بدان پيل تن * فگنده چو سرو سهى بر چمن

شگفت آمدش سخت و برگشت ازوى * سوى كردگار جهان كرد روى

كه اى برتر از جايگاه و زمان * ز جان سخن گوى و روشن روان

توى تو كه جز تو جهاندار نيست * خرد را بدين كار پيكار نيست

مرا زين هنر سر بسر بهره نيست * كه با پيل كين جستنم زهره نيست

بكين سياوش بريدمش سر * بهفتاد خون برادر پدر

روانش روان ورا بنده باد * بچنگال شيران تنش كنده باد

سرش را بفتراك شبرنگ بست * تنش را به خاك اندر افگند پست