شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٩

[ فرستادن فريدون منوچهر را به جنگ تور و سلم ]

[ مگر بد سگالد به دو روزگار * بجان و تن خود خورد زينهار ]

[ من اينك ميان را برومى زره * ببندم كه نگشايم از تن گره ]

[ بكين جستن از دشت آوردگاه * برآرم بخورشيد گرد سپاه ]

[ از آن انجمن كس ندارم بمرد * كجا جست يارند با من نبرد ]

بفرمود تا قارن رزم جوى * ز پهلو بدشت اندر آورد روى

سراپردهء شاه بيرون كشيد * درفش همايون بهامون كشيد

[ همى رفت لشكر گروها گروه * چو دريا بجوشيد هامون و كوه ]

[ چنان تيره شد روز روشن ز گرد * تو گفتى كه خورشيد شد لاجورد ]

[ ز كشور بر آمد سراسر خروش * همى كر شدى مردم تيز گوش ]

[ خروشيدن تازى اسپان ز دشت * ز بانگ تبيره همى بر گذشت ]

[ ز لشكرگه پهلوان تا دو ميل * كشيده دو رويه رده ژنده پيل

[ از آن شصت بر پشتشان تخت زر * بزر اندرون چند گونه گهر ]

[ چو سيصد بنه بر نهادند بار * چو سيصد همان از در كارزار ]

[ همه زير بر گستوان اندرون * نبدشان جز از چشم ز آهن برون ]

[ سراپردهء شاه بيرون زدند * ز تميشه لشكر بهامون زدند ]

[ سپهدار چون قارن كينه دار * سواران جنگى چو سيصد هزار ]

[ همه نامداران جوشن وران * برفتند با گرزهاى گران ]

[ دليران يكايك چو شير ژيان * همه بسته بر كين ايرج ميان ]

[ بپيش اندرون كاويانى درفش * بچنگ اندرون تيغهاى بنفش ]

[ منوچهر با قارن پيل تن * برون آمد از بيشهء نارون ]

[ بيامد بپيش سپه بر گذشت * بياراست لشكر بران پهن دشت ]

[ چپ لشكرش را بگرشاسپ داد * ابر ميمنه سام يل با قباد ]

[ رده بر كشيده ز هر سو سپاه * منوچهر با سرو در قلب گاه ]

[ همى تافت چون مه ميان گروه * نبود ايچ پيدا ز افراز كوه ]

[ سپه كش چو قارن مبارز چو سام * سپه بر كشيده حسام از نيام ]

[ طلايه بپيش اندرون چون قباد * كمين ور چو گرد تليمان نژاد ]

[ يكى لشكر آراسته چون عروس * بشيران جنگى و آواى كوس ]

بتور و بسلم آگهى تاختند * كه ايرانيان جنگ را ساختند

ز بيشه بهامون كشيدند صف * ز خون جگر بر لب آورده كف

دو خونى همان با سپاهى گران * برفتند آگنده از كين سران

[ كشيدند لشكر بدشت نبرد * الانان دژ را پس پشت كرد ]

[ يكايك طلايه بيامد قباد * چو تور آگهى يافت آمد چو باد ]

[ به دو گفت نزد منوچهر شو * بگويش كه اى بىپدر شاه نو ]

[ اگر دختر آمد ز ايرج نژاد * ترا تيغ و كوپال و جوشن كه داد ]

[ به دو گفت آرى گزارم پيام * بدين سان كه گفتى و بردى تو نام ]

[ و ليكن گر انديشه گردد دراز * خرد با دل تو نشيند براز ]

[ بدانى كه كاريت هولست پيش * بترسى ازين خام گفتار خويش ]