شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٨١

[ رزم خواستن هومان از رهام ]

شوم چرمهء گام زن زين كنم * سپيده دمان جستن كين كنم

[ رزم خواستن هومان از رهام ]

[ رزم خواستن هومان از رهام ]

نشست از بر زين سپيده دمان * چو شير ژيان با يكى ترجمان

بيامد بنزديك ايران سپاه * پر از جنگ دل سر پر از كين شاه

چو پيران بدانست كو شد بجنگ * برو بر جهان گشت ز اندوه تنگ

بجوشيدش از درد هومان جگر * يكى داستان ياد كرد از پدر

كه دانا بهر كار سازد درنگ * سر اندر نيارد بپيكار و ننگ

سبكسار تندى نمايد نخست * بفرجام كار انده آرد درست

زبانى كه اندر سرش مغز نيست * اگر در بارد همان نغز نيست

چو هومان بدين رزم تندى نمود * ندانم چه آرد بفرجام سود

جهان داورش باد فرياد رس * جز اويش نبينم همى يار كس

چو هومان ويسه بدان رزمگاه * كه گودرز كشواد بد با سپاه

بيامد كه جويد ز گردان نبرد * نگهبان لشكر به دو باز خورد

طلايه بيامد بر ترجمان * سواران ايران همه بد گمان

بپرسيد كين مرد پرخاش جوى * بخيره بدشت اندر آورده روى

كجا رفت خواهد همى چون نوند * بچنگ اندرون گرز و بر زين كمند

بايرانيان گفت پس ترجمان * كه آمد گه گرز و تير و كمان

كه اين شير دل نامبردار مرد * همى با شما كرد خواهد نبرد

سر ويسگانست هومان بنام * كه تيغش دل شير دارد نيام

چو ديدند ايرانيان گرز اوى * كمر بستن خسروى برز اوى

همه دست نيزه‌گزاران ز كار * فرو ماند از فرّ آن نامدار

همه يك سره بازگشتند ازوى * سوى ترجمانش نهادند روى

كه رو پيش هومان بتركى زبان * همه گفتهء ما برو بر بخوان

كه ما را بجنگ تو آهنگ نيست * ز گودرز دستورى جنگ نيست

اگر جنگ جويد گشادست راه * سوى نامور پهلوان سپاه

ز سالار گردان و گردنكشان * بهومان بدادند يك يك نشان

كه گردان كجايند و مهتر كجاست * كه دارد چپ لشكر و دست راست

و زان پس هيونى تگاور دمان * طلايه بر افگند زى پهلوان

كه هومان ازان رزمگه چون پلنگ * سوى پهلوان آمد ايدر بجنگ

چو هومان ز نزد سواران برفت * بيامد بنزديك رهّام تفت

و زان جا خروشى بر آورد سخت * كه اى پور سالار بيدار بخت

چپ لشكر و چنگ شيران توى * نگهبان سالار ايران توى

بجنبان عنان اندرين رزمگاه * ميان دو صف بر كشيده سپاه

بآورد با من ببايدت گشت * سوى رود خواهى و گر سوى دشت

وگر تو نيايى مگر گستهم * بيايد دمان با فروهل بهم

كه جويد نبردم ز جنگاوران * بتيغ و سنان و بگرز گران

هر آن كس كه پيش من آيد بكين * زمانه برو بر نوردد زمين

وگر تيغ ما را ببيند بجنگ * بدرّد دل شير و چرم پلنگ