شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٧٥

[ رده بر كشيدن هر دو سپاه ]

بجيحون پر از نيزه ديوار كرد * چو با گيو گودرز ديدار كرد

دو هفته شد اندر سخنشان درنگ * بدان تا نباشد ببيداد جنگ

ز هر گونه گفتند و پيران شنيد * گنهكارى آمد ز تركان پديد

بزرگان ايران زمان يافتند * بريشان بگفتار بشتافتند

برافگند پيران هم اندر شتاب * نوندى بنزديك افراسياب

كه گودرز كشوادگان با سپاه * نهاد از بر تخت گردان كلاه

فرستاده آمد بنزديك من * گزين پور او مهتر انجمن

مرا گوش و دل سوى فرمان تست * بپيمان روانم گروگان تست

سخن چون بسالار تركان رسيد * سپاهى ز جنگ آوران برگزيد

فرستاد نزديك پيران سوار * ز گردان شمشير زن سى هزار

به دو گفت بردار شمشير كين * وزيشان بپرداز روى زمين

نه گودرز بايد كه ماند نه گيو * نه فرهاد و گرگين نه رهّام نيو

كه بر ما سپاه آمد از چار سوى * همى گاه توران كنند آرزوى

جفاپيشه گشتم ازين پس بجنگ * نجويم به خون ريختن بر درنگ

براى هشيوار و مردان مرد * برآرم ز كىخسرو اين بار گرد

چو پيران بديد آن سپاه بزرگ * به خون تشنه هر يك بكردار گرگ

برآشفت ازان پس كه نيرو گرفت * هنرها بشست از دل آهو گرفت

جفا پيشه گشت آن دل نيكخوى * پر انديشه شد رزم كرد آروزى

بگيو آنگهى گفت برخيز و رو * سوى پهلوان سپه باز شو

بگويش كه از من تو چيزى مجوى * كه فرزانگان آن نبيند روى

يكى آنكه از نامدار گوان * گروگان همى خواهى اين كى توان

و ديگر كه گفتى سليح و سپاه * گرانمايه اسبان و تخت و كلاه

برادر كه روشن جهان منست * گزيده پسر پهلوان منست

همى گويى از خويشتن دور كن * ز بخرد چنين خام باشد سخن

مرا مرگ بهتر ازان زندگى * كه سالار باشم كنم بندگى

يكى داستان زد برين بر پلنگ * چو با شير جنگ آورش خاست جنگ

بنام ار بريزى مرا گفت خون * به از زندگانى بننگ اندرون

و ديگر كه پيغام شاه آمدست * بفرمان جنگم سپاه آمدست

چو پاسخ چنين يافت برگشت گيو * ابا لشكرى نامبردار و نيو

سپهدار چون گيو برگشت از وى * خروشان سوى جنگ بنهاد روى

دمان از پس گيو پيران دلير * سپه را همى راند برسان شير

بيامد چو پيش كنابد رسيد * بران دامن كوه لشكر كشيد

[ رده بر كشيدن هر دو سپاه ]

[ رده بر كشيدن هر دو سپاه ]

چو گيو اندر آمد بپيش پدر * همى گفت پاسخ همه در بدر

بگودرز گفت اندر آور سپاه * بجايى كه سازى همى رزمگاه

كه او را همى آشتى راى نيست * بدلش اندرون داد را جاى نيست

ز هر گونه با او سخن راندم * همه هرچ گفتى برو خواندم

چو آمد پديدار از يشان گناه * هيونى برافگند نزديك شاه