شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٧٠

[ فرستادن كىخسرو گودرز را به جنگ تورانيان ]

كه ما را ز جيحون ببايد گذشت * زدن كوس شاهى بران پهن دشت

بآموى لشكر گهى ساختن * شب و روز نآسودن از تاختن

كه آن جاى جنگست و خون ريختن * چه با گيو و با رستم آويختن

سر افراز گردان گيرنده شهر * همه تيغ كين آب داده بزهر

چو افراسياب آن سخنها شنود * برافروخت از بخت و شادى نمود

ابر پهلوانان و بر موبدان * بكرد آفرينى برسم ردان

نويسندهء نامه را پيش خواند * سخنهاى بايسته چندى براند

فرستادگان خواست از انجمن * بنزديك فغفور و شاه ختن

فرستاد نامه بهر كشورى * بهر نامدارى و هر مهترى

سپه خواست كانديشهء جنگ داشت * ز بيژن بدان گونه دل تنگ داشت

دو هفته بر آمد ز چين و ختن * ز هر كشورى شد سپاه انجمن

چو درياى جوشان زمين بر دميد * چنان شد كه كس روز روشن نديد

گله هرچ بودش ز اسبان يله * به شهر اندر آورد يك سر گله

همان گنجها كز گه تور باز * پدر بر پسر بر همى داشت راز

سر بدرها را گشادن گرفت * شب و روز دينار دادن گرفت

چو لشكر سراسر شد آراسته * بدان بىنيازى شد از خواسته

ز گردان گزين كرد پنجه هزار * همه رزم جويان سازنده كار

بشيده كه بودش نبرده پسر * ز گردان جنگى بر آورده سر

به دو گفت كين لشكر سرفراز * سپردم ترا راه خوارزم ساز

نگهبان آن مرز خوارزم باش * هميشه كمر بستهء رزم باش

دگر پنجه از نامداران چين * بفرمود تا كرد پيران گزين

به دو گفت تا شهر ايران برو * ممان رخت و مه تخت سالار نو

در آشتى هيچ گونه مجوى * سخن جز بجنگ و بكينه مگوى

كسى كو برد آب و آتش بهم * ابر هردوان كرده باشد ستم

دو پر مايه بيدار و دو پهلوان * يكى پير و باهوش و ديگر جوان

برفتند با پند افراسياب * بآرام پير و جوان بر شتاب

ابا ترگ زرّين و كوپال و تيغ * خروشان بكردار غرنده ميغ

[ فرستادن كىخسرو گودرز را به جنگ تورانيان ]

[ فرستادن كىخسرو گودرز را به جنگ تورانيان ]

پس آگاهى آمد آمد بپيروز شاه * كه آمد ز توران بايران سپاه

جفا پيشه بد گوهر افراسياب * ز كينه نيابد شب و روز خواب

بر آورد خواهد همى سر ز ننگ * ز هر سو فرستاد لشكر بجنگ

همى زهر سايد بنوك سنان * كه تابد مگر سوى ايران عنان

سواران جنگى چو سيصد هزار * بجيحون همى كرد خواهد گذار

سپاهى كه هنگام ننگ و نبرد * ز جيحون بگردون بر آورد گرد

دليران بدرگاه افراسياب * ز بانگ تبيره نيابند خواب

ز آواى شيپور و زخم دراى * تو گويى بر آيد همى دل ز جاى

گر آيد بايران بجنگ آن سپاه * هژبر دلاور نيايد به راه

سر مرز توران بپيران سپرد * سپاهى فرستاد با او نه خرد