شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٦٤

[ آمدن افراسياب به جنگ رستم ]

بخفتى تو بر گاه و بيژن بچاه * مگر باره ديدى ز آهن به راه

منم رستم زابلى پور زال * نه هنگام خوابست و آرام و هال

شكستم در بند زندان تو * كه سنگ گران بد نگهبان تو

رها شد سر و پاى بيژن ز بند * بداماد بر كس نسازد گزند

ترا رزم و كين سياوخش بس * بدين دشت گرديدن رخش بس

هميدون برآورد بيژن خروش * كه اى ترك بد گوهر تيره هوش

بر انديش زان تخت فرخنده جاى * مرا بسته در پيش كرده بپاى

همى رزم جستى بسان پلنگ * مرا دست بسته بكردار سنگ

كنونم گشاده بهامون ببين * كه با من نجويد ژيان شير كين

بزد دست بر جامه افراسياب * كه جنگ آوران را ببستست خواب

بفرمود زان پس كه گيرند راه * بدان نامداران جوينده گاه

ز هر سو خروش تكاپوى خاست * ز خون ريختن بر درش جوى خاست

هر آن كس كه آمد ز توران سپاه * زمانه تهى ماند زو جايگاه

گرفتند بر كينه جستن شتاب * ازان خانه بگريخت افراسياب

بكاخ اندر آمد خداوند رخش * همه فرش و ديباى او كرد بخش

پرى چهرگان سپهبد پرست * گرفته همه دست گردان بدست

گرانمايه اسبان و زين پلنگ * نشانده گهر در جناغ خدنگ

ازان پس ز ايوان ببستند بار * بتوران نكردند بس روزگار

ز بهر بنه تاخت اسبان به زور * بدان تا نخيزد ازان كار شور

چنان رنجه بد رستم از رنج راه * كه بر سرش بر درد بود از كلاه

سواران ز بس رنج و اسبان ز تگ * يكى را بتن بر نجنبيد رگ

بلشكر فرستاد رستم پيام * كه شمشير كين بر كشيد از نيام

كه من بىگمانم كزين پس بكين * سيه گردد از سم ّ اسبان زمين

گشن لشكرى سازد افراسياب * بنيزه بپوشد رخ آفتاب

برفتند يك سر سواران جنگ * همه رزم را تيز كردند چنگ

همه نيزه داران زدوده سنان * همه جنگ را گرد كرده عنان

منيژه نشسته بخيمه درون * پرستنده بر پيش او رهنمون

يكى داستان زد تهمتن به روى * كه گر مى بريزد نريزدش بوى

چنينست رسم سراى سپنج * گهى ناز و نوش و گهى درد و رنج

[ آمدن افراسياب به جنگ رستم ]

[ آمدن افراسياب به جنگ رستم ]

چو خورشيد سر بر زد از كوهسار * سواران توران ببستند بار

بتوفيد شهر و بر آمد خروش * تو گفتى همى كر كند نعره گوش

بدرگاه افراسياب آمدند * كمر بستگان بر درش صف زدند

همه يك سره جنگ را ساخته * دل از بوم و آرام پرداخته

بزرگان توران گشاده كمر * بپيش سپهدار بر خاك سر

همه جنگ را پاك بسته ميان * همه دل پر از كين ايرانيان

كز اندازه بگذشت ما را سخن * چه افگند بايد بدين كار بن

كزين ننگ بر شاه و گردنكشان * بماند ز كردار بيژن نشان