شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٥٧

[ رفتن رستم به شهر ختن به نزد پيران ]

بترسم ز بد گوهر افراسياب * كه بر جان بيژن بگيرد شتاب

يكى بادسارست ديو نژند * بسى خوانده افسون و نيرنگ و بند

بجنباندش اهرمن دل ز جاى * بيندازد آن تيغ زن را ز پاى

چنين گفت رستم بشاه جهان * كه اين كار ببسيچم اندر نهان

كليد چنين بند باشد فريب * نبايد برين كار كردن نهيب

نه هنگام گرزست و تيغ و سنان * بدين كار بايد كشيدن عنان

فراوان گهر بايد و زرّ و سيم * برفتن پر امّيد و بودن ببيم

بكردار بازارگانان شدن * شكيبا فراوان بتوران بدن

ز گستردنى هم ز پوشيدنى * ببايد بهايى و بخشيدنى

چو بشنيد خسرو ز رستم سخن * بفرمود تا گنجهاى كهن

همه پاك بگشاد گنجور شاه * بدينار و گوهر بياراست گاه

تهمتن بيامد همه بنگريد * هر آنچش ببايست زان برگزيد

ازان صد شتر بار دينار كرد * صد اشتر ز گنج درم بار كرد

بفرمود رستم بسالار بار * كه بگزين ز گردان لشكر هزار

ز مردان گردنكش و نامور * ببايد تنى چند بسته كمر

چو گرگين و چون زنگهء شاوران * دگر گستهم شير جنگ آوران

چهارم گرازه كه راند سپاه * فروهل نگهبان تخت و كلاه

چو فرهاد و رهّام گرد دلير * چو اشكش كه صيد آورد نرّه شير

چنين هفت يل بايد آراسته * نگهبان اين لشكر و خواسته

همه تاج و زيور بينداختند * چنانچون ببايست بر ساختند

پس آگاهى آمد بگردنكشان * بدان گرز داران دشمن كشان

بپرسيد زنگه كه خسرو كجاست * چه آمد برويش كه ما را بخواست

[ رفتن رستم به شهر ختن به نزد پيران ]

[ رفتن رستم به شهر ختن به نزد پيران ]

چو سالار نوبت بيامد بدر * بشبگير بستند گردان كمر

همه نيزه داران جنگ آوران * همه مرزبانان ناماوران

همه نيزه و تير بار هيون * همه جنگ را دست شسته به خون

سپيده دمان گاه بانگ خروس * ببستند بر كوههء پيل كوس

تهمتن بيامد چو سرو بلند * بچنگ اندرون گرز و بر زين كمند

سپاه از پس پشت و گردان ز پيش * نهاده به كف بر همه جان خويش

برفت از در شاه با لشكرش * بسى آفرين خواند بر كشورش

چو نزديكى مرز توران رسيد * سران را ز لشكر همه برگزيد

بلشكر چنين گفت پس پهلوان * كه ايدر بباشيد روشن روان

مجنبيد از ايدر مگر جان من * ز تن بگسلد پاك يزدان من

بسيچيده باشيد مر جنگ را * همه تيز كرده به خون چنگ را

سپه بر سر مرز ايران بماند * خود و سركشان سوى توران براند

همه جامه برسان بازارگان * بپوشيد و بگشاد بند از ميان

گشادند گردان كمرهاى سيم * بپوشيدشان جامه هاى گليم

سوى شهر توران نهادند روى * يكى كاروانى پر از رنگ و بوى