شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٥٤

[ بزم كردن كىخسرو با پهلوانان ]

بر آيين كاوس برخاستند * پذيره شدن را بياراستند

جهان شد ز گرد سواران بنفش * درخشان سنان و درفشان درفش

چو نزديك رستم فراز آمدند * پياده برسم نماز آمدند

ز اسب اندر آمد جهان پهلوان * كجا پهلوانان بپيشش نوان

بپرسيد مر هر يكى را ز شاه * ز گردنده خورشيد و تابنده ماه

نشستند گردان و رستم بر اسب * بكردار رخشنده آذرگشسب

چو آمد بر شاه كهتر نواز * نوان پيش او رفت و بردش نماز

ستايش كنان پيش خسرو دويد * كه مهر و ستايش مر او را سزيد

بر آورد سر آفرين كرد و گفت * مبادت جز از بخت پيروز جفت

چو هر مزد بادت بدين پايگاه * چو بهمن نگهبان فرّخ كلاه

همه ساله ارديبهشت هژير * نگهبان تو با هش و راى پير

چو شهريورت باد پيروز گر * بنام بزرگى و فرّ و هنر

سفندارمذ پاسبان تو باد * خرد جان روشن روان تو باد

چو خردادت از ياوران بر دهاد * ز مرداد باش از بر و بوم شاد

دى و اور مزدت خجسته بواد * در هر بدى بر تو بسته بواد

ديت آذر افروز و فرخنده روز * تو شادان و تاج تو گيتى فروز

چو اين آفرين كرد رستم بپاى * بپرسيد و كردش بر خويش جاى

به دو گفت خسرو درست آمدى * كه از جان تو دور بادا بدى

توى پهلوان كيان جهان * نهان آشكار آشكارت نهان

گزين كيانى و پشت سپاه * نگهدار ايران و لشكر پناه

مرا شاد كردى بديدار خويش * بدين پر هنر جان بيدار خويش

زواره فرامرز و دستان سام * درستند از يشان چه دارى پيام

فرو بود رستم ببوسيد تخت * كه اى نامور خسرو نيكبخت

ببخت تو هر سه درستند و شاد * انوشه كسى كش كند شاه ياد

بسالار نوبت بفرمود شاه * كه گودرز و طوس و گوان را بخواه

[ بزم كردن كىخسرو با پهلوانان ]

[ بزم كردن كىخسرو با پهلوانان ]

در باغ بگشاد سالار بار * نشستنگهى بود بس شاهوار

بفرمود تا تاج زرين و تخت * نهادند زير گُلَفشان درخت

همه ديبهء خسروانى بباغ * بگسترد و شد گُلسِتان چون چراغ

درختى زدند از بر گاه شاه * كجا سايه گسترد بر تاج و گاه

تنش سيم و شاخش ز ياقوت و زر * برو گونه‌گون خوشه هاى گهر

عقيق و زمرّد همه برگ و بار * فروهشته از تاج چون گوشوار

همه بار زرّين ترنج و بهى * ميان ترنج و بهيها تهى

به دو اندرون مشك سوده بمى * همه پيكرش سفته بر سان نى

كرا شاه بر گاه بنشاندى * برو باد ازو مشك بفشاندى

همه ميگساران بپيش اندرا * همه بر سران افسر از گوهرا

ز ديباى زربفت چينى قباى * همه پيش گاه سپهبد بپاى

همه طوق بر بسته و گوشوار * بريشان همه جامه گوهر نگار