شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٤٣

[ جان بيژن خواستن پيران از افراسياب ]

كننده همى كند جاى درخت * پديد آمد از دور پيران ز بخت

چو پيران ويسه بدانجا رسيد * همه راه ترك كمر بسته ديد

يكى دار بر پاى كرده بلند * كمندى برو بسته چون پاى بند

ز تركان بپرسيد كين دار چيست * در شاه را از در دار كيست

به دو گفت گرسيوز اين بيژنست * از ايران كجا شاه را دشمنست

بزد اسب و آمد بر بيژنا * جگر خسته ديدش برهنه تنا

دو دست از پس پشت بسته چو سنگ * دهن خشك و رفته ز رخساره رنگ

بپرسيد و گفتش كه چون آمدى * از ايران همانا به خون آمدى

همه داستان بيژن او را بگفت * چنانچون رسيدش ز بد خواه جفت

ببخشود پيران ويسه بر وى * ز مژگان سرشكش فرو شد بر وى

بفرمود تا يك زمانش بدار * نكردند و گفتا هم ايدر بدار

بدان تا ببينم يكى روى شاه * نمايم به دو اختر نيك راه

بكاخ اندر آمد پرستارفش * بر شاه با دست كرده بكش

بيامد دمان تا بنزديك تخت * بر افراسياب آفرين كرد سخت

همى بود در پيش تختش بپاى * چو دستور پاكيزه و رهنماى

سپهبد بدانست كز آرزوى * بپايست پيران آزاده خوى

بخنديد و گفتش چه خواهى بگوى * ترا بيشتر نزد من آبروى

اگر زرّ خواهى و گر گوهرا * و گر پادشاهى هر كشورا

ندارم دريغ از تو من گنج خويش * چرا برگزينى همى رنج خويش

چو بشنيد پيران خسرو پرست * زمين را ببوسيد و بر پاى جست

كه جاويد بادا ترا بخت و جاى * مبادا ز تخت تو پر دخته جاى

ز شاهان گيتى ستايش تراست * ز خورشيد برتر نمايش تراست

مرا هرچ بايد ببخت تو هست * ز مردان و ز گنج و نيروى دست

مرا اين نياز از در خويش نيست * كس از كهتران تو درويش نيست

بداند شهنشاه برتر منش * ستوده بهر كار بىسرزنش

كه من شاه را پيش ازين چند بار * همى دادمى پند بر چند كار

بفرمان من هيچ نامد فراز * ازو داشتم كارها دست باز

مكش گفتمت پور كاوس را * كه دشمن كنى رستم و طوس را

كز ايران بپيلان بكوبندمان * ز هم بگسلانند پيوندمان

سياوش كه بود از نژاد كيان * ز بهر تو بسته كمر بر ميان

بكشتى بخيره سياوش را * بزهر اندر آميختى نوش را

بديدى بديهاى ايرانيان * كه كردند با شهر تورانيان

ز تركان دو بهره بپاى ستور * سپردند و شد بخت را آب شور

هنوز آن سر تيغ دستان سام * همانا نياسود اندر نيام

كه رستم همى سر فشاند از وى * بخورشيد بر خون چكاند ازوى

بآرام بر كينه جويى همى * گل زهر خيره ببويى همى

اگر خون بيژن بريزى برين * ز توران برآيد همان گرد كين