شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٤٢

[ جان بيژن خواستن پيران از افراسياب ]

مرا ناگهان در عمارى نشاند * بران خوب چهره فسونى بخواند

كه تا اندر ايوان نيامد ز خواب * نجنبيد و من چشم كرده پر آب

گناهى مرا اندرين بوده نيست * منيژه بدين كار آلوده نيست

پرى بىگمان بخت برگشته بود * كه بر من همى جادوى آزمود

چنين بُد كه گفتم كم و بيش نه * مرا ايدر اكنون كس و خويش نه

چنين داد پاسخ پس افراسياب * كه بخت بدت كرد بر تو شتاب

تو آنى كز ايران بتيغ و كمند * همى رزم جستى بنام بلند

كنون چون زنان پيش من بسته دست * همى خواب گويى بكردار مست

به كار دروغ آزمودن همى * بخواهى سر از من ربودن همى

به دو گفت بيژن كه اى شهريار * سخن بشنو از من يكى هوشيار

گر ازان بدندان و شيران بچنگ * توانند كردن بهر جاى جنگ

يلان هم بشمشير و تير و كمان * توانند كوشيد با بد گمان

يكى دست بسته برهنه تنا * يكى راز پولاد پيراهنا

چگونه درد شير بىچنگ تيز * اگر چند باشد دلش پر ستيز

اگر شاه خواهد كه بيند ز من * دليرى نمودن بدين انجمن

يكى اسب فرماى و گرزى گران * ز تركان گزين كن هزار از سران

بآورد گه بر يكى زين هزار * اگر زنده مانم بمردم مدار

ز بيژن چو اين گفته بشنيد چشم * برو بر فگند و بر آورد خشم

بگرسيوز اندر يكى بنگريد * كز ايران چه ديديم و خواهيم ديد

نبينى كه اين بد كنش ريمنا * فزونى سگالد همى بر منا

بسنده نبودش همين بد كه كرد * همى رزم جويد بننگ و نبرد

ببر همچنين بند بر دست و پاى * هم اندر زمان زو بپرداز جاى

بفرماى دارى زدن پيش در * كه باشد ز هر سو برو رهگذر

نگون بخت را زنده بر دار كن * وزو نيز با من مگردان سخن

بدان تا ز ايرانيان زين سپس * نيارد بتوران نگه كرد كس

كشيدندش از پيش افراسياب * دل از درد خسته دو ديده پر آب

چو آمد بدر بيژن خسته دل * ز خون مژه پاى مانده به گل

همى گفت اگر بر سرم كردگار * نوشتست مردن ببد روزگار

ز دار و ز كشتن نترسم همى * ز گردان ايران بترسم همى

كه نامرد خواند مرا دشمنم * ز ناخسته بردار كرده تنم

بپيش نياكان پهلو منش * پس از مرگ بر من بود سرزنش

روانم بماند هم ايدر بجاى * ز شرم پدر چون شوم باز جاى

دريغا كه شادان شود دشمنم * چو بينند بر دار روشن تنم

دريغا ز شاه و ز مردان نيو * دريغا كه دورم ز ديدار گيو

ايا باد بگذر بايران زمين * پيامى بر از من بشاه گزين

بگويش كه بيژن به سختى درست * چو آهو كه در چنگ شير نرست

[ جان بيژن خواستن پيران از افراسياب ]

[ جان بيژن خواستن پيران از افراسياب ]

ببخشود يزدان جوانيش را * بهم بر شكست آن گمانيش را