شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.٤٢٧

[ بازگشتن رستم به درگاه شاه ]

چه بندى دل اندر سراى سپنج * كه دانا نداند يكى را ز پنج

زمانى چو آهرمن آيد بجنگ * زمانى عروسى پر از بوى و رنگ

بىآزارى و جام مى برگزين * كه گويد كه نفرين به از آفرين

بخور آنچ دارى و انده مخور * كه گيتى سپنج است و ما بر گذر

ميازار كس را ز بهر درم * مكن تا توانى بكس بر ستم

بجست اندران دشت چيزى كه بود * ز زرّين و ز گوهر نابسود

سراسر فرستاد نزديك شاه * غلامان و اسپان و تيغ و كلاه

و زان بهرهء خويشتن برگرفت * همه افسر و مشك و عنبر گرفت

ببخشيد ديگر همه بر سپاه * ز چيزى كه بود اندران رزمگاه

نشان خواست از شاه توران سپاه * ز هر سو بجستند بىراه و آه

نشانى نيامد ز افراسياب * نه بر كوه و دريا نه بر خشك و آب

شتر يافت چندان و چندان گله * كه از بارگى شد سپه بىگله

[ بازگشتن رستم به درگاه شاه ]

[ بازگشتن رستم به درگاه شاه ]

ز توران سپه برنهادند رخت * سليح گرانمايه و تاج و تخت

خروش امد و نالهء گاودم * جرس بركشيدند و رويينه خم

سوى شهر ايران نهادند روى * سپاهى بران گونه با رنگ و بوى

چو آگاهى آمد ز رستم بشاه * خروش آمد از شهر و ز بارگاه

از ايران تبيره بر آمد بابر * كه آمد خداوند گوپال و ببر

يكى شادمانى بد اندر جهان * خنيده ميان كهان و مهان

دل شاه شد چون بهشت برين * همى خواند بر كردگار آفرين

بفرمود تا پيل بردند پيش * بجنبيد كىخسرو از جاى خويش

جهانى بآيين شد آراسته * مى و رود و رامشگر و خواسته

تبيره بر آمد ز هر جاى و ناى * چو شاه جهان اندر آمد ز جاى

همه روى پيل از كران تا كران * پر از مشك بود و مى و زعفران

ز افسر سر پيل بان پر نگار * ز گوش اندر آويخته گوشوار

بسى زعفران و درم ريختند * ز بر مشك و عنبر همى بيختند

همه شهر آواى رامشگران * نشسته ز هر سو كران تا كران

چنان بد جهان را ز شادى و داد * كه گيتى روان را دوامست و شاد

تهمتن چو تاج سرافراز ديد * جهانى سراسر پر آواز ديد

فرود آمد و برد پيشش نماز * بپرسيد خسرو ز راه دراز

گرفتش بآغوش در شاه تنگ * چنين تا بر آمد زمانى درنگ

همى آفرين خواند شاه جهان * بران نامور موبد و پهلوان

بفرمود تا پيل تن بر نشست * گرفته همه راه دستش بدست

همى گفت چندين چرا ماندى * كه بر ما همى آتش افشاندى

چو طوس و فريبرز و گودرز و گيو * چو رهام و گرگين و گردان نيو

ز ره سوى ايوان شاه آمدند * بدان نامور بارگاه آمدند

نشست از بر تخت زر شهريار * بنزديك او رستم نامدار

فريبرز و گودرز و رهّام و گيو * نشستند با نامداران نيو